نخستین سامانه خودکار انسولین برای دیابت نوع ۱
به تأیید رسیدن یک سامانه جدید انتقال انسولین برای مبتلایان به دیابت نوع ۱، از سوی سازمان غذا و داروی امریکا رویدادی پراهمیت است.
در دیابت نوع ۱، پانکراس هیچ انسولینی تولید نمیکند یا مقدار آن بسیار ناچیز است، در نتیجه مبتلایان ناچارند که این کمبود را با تزریقهای متعدد روزانه یا با یک پمپ جبران کنند. در هریک از دو روش، این فرایند نیازمند تنظیماتی است که به خصوص به نوع تغذیه و ورزش وابسته است و احتمال خطا در آن بالاست. در بلندمدت، سطح بالای قند خون میتواند به از بین رفتن عضو بدن منجر شود اما تصحیح بیش از حد قند خون با دادن انسولین بیشتر هم میتواند باعث قند خون پایین خطرناک شود که میتواند به بیهوشی بینجامد.
دستگاه جدید شرکت مِدترونیک، سامانه هیبرید حلقه بسته مینیمِد ۶۷۰G، از یک پمپ انسولین و یک مانیتور پیوسته گلوکوز (CGM) تشکیل شده است که هردو این بخشها از قبل به طور جداگانه در بازار موجود بودند. بخش جدیدی که این دستگاه اضافه میکند ارتباط بین این دو بخش است.
سامانه قبلی شرکت مدترونیک، این ویژگی را داشت که وقتی که انسولین خون استفاده کننده دستگاه خیلی پایین میآمد پمپ انسولین خاموش میشد. اما ۶۷۰G پیشبینی میکند که چه زمانی قند خون شروع به پایین آمدن میکند و از ابتدا جلوی پایین آمدن قند خون را میگیرد، و در عین حال قند خون بالا را هم تصحیح میکند.
این نخستین دستگاه در جهان با این حد از خودکار بودن است و بنابراین به طور غیررسمی اولین سامانه «پانکراس مصنوعی» نامیده میشود.
با این حال، این دستگاه به جای آنکه یک سامانه کاملا حلقه-بسته باشد، هیبرید نامیده میشود زیرا هنوز لازم است کاربر هنگام غذا خوردن به دستگاه علامت دهد که قصد غذا خوردن دارد و تعداد کربوهیدرات غذا را تخمین بزند تا دستگاه بتواند میزان انسولین اضافی مورد نیاز را محاسبه کند. این یعنی هنوز احتمال اشتباه هست. اما این بار اگر شمردن کربوهیدرات خاموش شود، ۶۷۰G خطا را به صورت خودکار جبران میکند.
به گفته آرون کوالسکی، مدیر ارشد JDRF، سازمانی که بیشترین حمایت مالی تحقیقات «پانکراس مصنوعی» را بر عهده دارد، این قابلیتهای جدید برای افرادی که دیابت نوع ۱ دارند به این معنی است که آنها میتوانند تمام طول شب را بدون نگرانی از پایین آمدن بیش از حد قند خونشان بخوابند و می توانند تمام روزشان را بدون آنکه لازم باشد هرلحظه نگران دیابتشان باشند سپری کنند.
آرون کوالسکی میگوید: «شما در طول شب تقریبا به گلوکوز خون طبیعی میرسید. برای افرادی که دیابت نوع ۱ دارند این فوقالعاده بااهمیت است.» او میافزاید در مجموع، کاهش فشار ۲۴ ساعته در ۷ روز هفته، به معنای کیفیت بهتر زندگی است. «دیابت از بین نرفته است. اما استفاده کننده پمپ میتواند کمتر در مورد آن فکر کند … این یک گام اساسی است.»
و سامانههای بیشتری مثل این در راه هستند.
شرکت مدترونیک، نخستین شرکتی بود که با واحد مینیمد که آن را در سال ۲۰۰۱ به خود ملحق کرد محصول خود را به بازار عرضه کرد چون این شرکت هنوز تنها شرکتی است که تکنولوژی پمپ انسولین و CGM، هردو را با هم در اختیار دارد. اما دست کم پنج برنامه همکاری بین تولیدکنندههای دیگر در حال توسعه سامانههای حلقه-بسته هستند که بعضی از آنها از پمپها و CGM های موجود در بازار بهره میگیرند و برخی دیگر در حال تولید دستگاههای جدید هستند. این سامانهها احتمالا در شکل، رابط کاربری و راهکارهای الگوریتمی پیاده شده در نرمافزار رابط با هم متفاوت خواهند بود. بنابراین به گفته کوالسکی «افراد مبتلا به دیابت انتخابهای بیشتری خواهند داشت.» او اشاره میکند که JDRF «به این دلیل دستاورد مدترونیک را جشن میگیرد که اولین سامانه تجاری است. اما ما همه این حوزه را پشتیبانی میکنیم.»
البته این حوزه هنوز هم با چالشهایی مواجه است. یکی از بزرگترین چالشهای تکنولوژیکی آن است که انسولینی که زیر پوست در بدن وارد شود زمان زیادی نیاز دارد تا اثر خود را نشان دهد. به همین دلیل است که افراد باید وقتی قصد غذا خوردن دارند از قبل به دستگاه علامت دهند. سازمان JDRF در حال حاضر بر پروژههای ابتکاری متعددی سرمایهگذاری کرده است که بر دستیابی به انسولینهای زوداثر کار میکنند.
کوالسکی میگوید: «هرچه انسولین سریعتر اثر کند، حلقه، بستهتر خواهد بود. این آسان نیست اما کار زیادی در حال انجام است.»
قابل پوشش بودن هم مسالهای دیگر است. بعضی افراد اصلا نمیخواهند دستگاههای مختلف به آنها بسته شود حتی اگر این کار به معنای کنترل بهتر دیابت باشد. بنابراین JDRF به تازگی سرمایهگذاری جدیدی را بر کوچکسازی دستگاهها آغاز کرده است.
و البته مساله دسترسی هم وجود دارد. اگرچه پوشش بیمهای پمپهای انسولین به خوبی جا افتاده است اما این موضوع در مورد بخش CGM برقرار نیست. برنامه بیمهای مدیکر، تکنولوژی CGM را پوشش نمیدهد. که به این معنی است که افراد اکنون باید از خیر آن دستگاهها بگذرند یا وقتی به سن ۶۵ سالگی رسیدند هزینهاش را از جیب خودشان بپردازند. سازمان JDFR یکی از سازمانهای متعددی است که در حال لابی کردن برای تغییر وضعیت و اطمینان از آن است که پرداختکنندگان، مزیت سلامتی و اقتصادی دستگاه، هردو را به رسمیت بشناسند.
کوالسکی میگوید: «این برای ما یک اولویت است. ما باید مطمئن شویم که افراد دسترسی دارند. نه فقط افراد ثروتمند، بلکه هرکسی که این دستگاه برای مفید است.»
تا این لحظه، دستگاه ۶۷۰G، که سازمان غذا و دارو آن را تایید کرد، فقط برای سنین ۱۴ سال به بالا تایید شده است. مدترونیک دارد آن را برای کودکان ۷ تا ۱۳ سال هم مطالعه میکند با این امید که این دستگاه برای آنها هم قابل استفاده شود.
منبع: http://www.npr.org
