بر اساس نتایج مطالعه منتشر شده در Diabetologia، خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ در میان بزرگسالانی که بیشترین احساس تنهایی را داشتند در مقایسه با افرادی که احساس تنهایی نمی کردند، بیشتر از دو برابر بود.
راجر اکبرگ هنریکسن، عضو دپارتمان بهداشت و علوم اجتماعی دانشگاه علوم کاربردی نروژ غربی در برگن و همکارانش نوشتند: ” تحقیقی که هدف آن تعیین این موضوع است که آیا تنهایی یک عامل خطر برای توسعه دیابت نوع ۲ است یا خیر، هنوز هم در روزهای اولیه خود است.” با این حال، مطالعات اندکی که وجود دارند نشان میدهند که ارتباط بین احساس تنهایی و دیابت نوع ۲ ممکن است از اهمیت بالینی برخوردار باشد.
محققان دادههای مربوط به گزارشهای خود درباره تنهایی را از نظرسنجی HUNT2 از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ و دادههای مربوط به سطح HbA1c از نظرسنجی HUNT4 از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ را برای ارزیابی ارتباط بین تنهایی و دیابت نوع ۲ ارزیابی کردند.
به طور کلی، ۴.۹ % از شرکت کنندگان (میانگین سن، ۴۳.۳ سال؛ ۵۶ % زنان) در طول دوره پیگیری ۲۰ ساله مطالعه HUNT به دیابت نوع ۲ مبتلا شدند. در ابتدا، ۱۲.۶ % از شرکت کنندگان درجات مختلفی از احساس تنهایی را گزارش کردند.
در تحلیل انجام شده شرکت کنندگانی که احساس تنهایی بیشتری را در خط پایه گزارش کردند، شانس بیشتری برای ابتلا به دیابت نوع ۲ در طول ۲۰ سال پس از آن داشتند .
شرکت کنندگانی که احساس تنهایی بیشتری داشتند، در مقایسه با شرکت کنندگانی که احساس تنهایی نمیکردند، خطر بیشتری برای ابتلا به دیابت نوع ۲ داشتند.
محققان نوشتند: ” برخلاف انتظاراتمان، ما شواهدی به نفع این فرضیه که نشانههای افسردگی، ارتباط بین تنهایی و دیابت نوع ۲ را توجیه میکنند، پیدا نکردیم.” این امر غیر منتظره بود زیرا احساس تنهایی قبلا به عنوان یک عامل خطر اصلی برای افسردگی شناخته شدهبود در حالی که افسردگی به عنوان یک عامل خطر برای دیابت نوع ۲ گزارش شدهاست.
منبع: healio
