تاثیر مهم و قابل توجه چاقی در پیشرفت دیابت و بیماری های قلبی عروقی

بر اساس گزارش  منتشر شده در مجله   Lancet Diabetes & Endocrinologyچربی اضافی بدن عاملی مهم و نقشی کلیدی در ایجاد بیماری های قلبی عروقی (CVD) و دیابت نوع ۲ (T2D)ایفا می کند.

متخصصین انجمن بین المللی آترواسکلروز(تصلب شریان) و ریاست بین المللی بیماری های قلبی و متابولیک از جمله پروفسور بروس گریفین از دانشگاه ساری (انگلستان)، پس از مروری بر مخاطرات چربی شکمی و عضلانی در پاتوفیزیولوژی بیماری، روشها و توصیه هایی عملی در سنجش و ارزیابی این نوع از چربی ها را مورد بررسی قرار دادند.

انباشتگی و تجمع چربی داخلی بدن که اعضای حیاتی بدن ما را احاطه کرده است  به عنوان چربی احشایی یا داخل شکمی شناخته شده است، که می تواند میزان چربی داخل کبد ، قلب ، لوزالمعده و عضلات اسکلتی را افزایش داده و ذخیره کند. چربی شکمی و عضلانی بیش از حد بر روی متابولیسم نیز تأثیر گذار است و می تواند منجر به ایجاد بیماری های قلبی عروقی و دیابت نوع ۲ شود. اندازه گیری میزان چربی شکمی و عضلانی می تواند باعث پیش بینی، درمان و پیشگیری از این بیماری ها شود.

اگرچه مکان یابی داخلی این نوع چربی ها و اندازه گیری آنها بدون فن آوری های پیشرفته مانند اسکن برش نگاری رایانه ای (CT)  یا تصویربرداری با تشدید مغناطیسی (MRI) دشوار خواهد بود. هرچند برای اندازه گیری چربی بدن و مراحل چاقی از شاخص توده بدنی (BMI) استفاده می شود اما BMI در مورد میزان چربی شکمی یا عضلانی هیچ گونه اطلاعاتی ارائه نمی دهد. با این وجود، وقتی خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی و دیابت نوع ۲ در افراد با BMI  مشخص شد؛ آموزش های بهداشت عمومی و کمپین های بالینی برای کاهش چاقی و بیماریهای مرتبط با آن هنوز هم بر اندازه گیری BMI  تأکید دارند.

متخصصان بر لزوم ایجاد ابزارهایی ساده و با کاربرد بالینی برای اندازه گیری چربی شکمی را که نشانگر چربی عضلانی است اذعان دارند. این ابزار شامل اندازه گیری مستقیم دور کمر به عنوان نشانگری جایگزین برای میزان چربی شکمی و ترکیب این متریک با اندازه گیری چربی خون بالا (تری گلیسیرید پلاسما) برای دادن آنچه به عنوان اندازه دور کمر یک فرد مبتلا به هیپرتریگلیسیریدمی شناخته می شود. “با این وجود نتیجه گیری می شود که در نهایت روش های مبتنی بر تصویربرداری پایش شده برای اندازه گیری و کاهش این نوع خاص از چربی ها برای مبارزه با همه گیر شدن رو به رشد چاقی مرتبط با CVD  و T2D مورد نیاز خواهد بود.

بروس گریفین ، استاد متابولیسم تغذیه در دانشگاه ساری (انگلستان)، اظهار داشت: “شیوع  رو به افزایش بیماری های قلبی عروقی و دیابت مرتبط با چاقی تا حد زیادی به تجمع چربی شکمی و عضلانی مربوط می شود. اگر قرار باشد شیوه زندگی و تغذیه راهکارهای موثری در کاهش مخاطره بیماری های مرتبط با چاقی باشند، باید در تشخیص و درمان چاقی شکمی به عنوان یک هدف درمانی اختصاصی تر عمل نمود.  

پروفسور یوجی ماتسوزاوا از دانشگاه اوزاکای ژاپن اظهار می کند: “این یک مقاله منتشر شده مهم است که به پزشکان ضرورت کنترل مخاطره آترواسکلروز (تصلب شرائین) و بیماری های قلبی عروقی مرتبط با کلسترول LDL را تاکید می نماید. در واقع بسیاری از بیماران با استاتین ها درمان می شوند که از داروهای موثر در کاهش مقادیر کلسترول LDL، می باشند اما مخاطره CVD به دلیل چاقی شکمی بالا باقی می ماند.

پروفسور ژان پییر دسپره از دانشگاه لاوال اضافه می کند: “با وجود ۳۰ سال تحقیق در مورد موضوع چاقی شکمی، اغلب در عملکرد های بالینی به درستی ارزیابی نمی شود زیرا هنوز اکثر پزشکان برای ارزیابی مخاطره اضافه وزن / چاقی بیماران به BMI متکی هستند. امیدواریم این مقاله مهم برای موضع گیری و اجماع بین المللی،  موجب شود تا مقامات بهداشتی در کشورهای مختلف برای هماهنگی پیامها و اقدامات خود براساس شواهد علمی موجود درمورد خطر چاقی شکمی ترغیب شوند. مترجم: میراندا فیروزبخش

نظر بدهید

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

کلیه حقوق این سایت مربوط به پایگاه خبری دیابت (دیابتیک نیوز) می باشد.