چه کسی باید CGM داشته باشد؟

دستگاه های پایش مداوم گلوکز (‏CGM)‏ یک ابزار ارزشمند هستند که به افراد مبتلا به دیابت اجازه می‌دهد تا از وضعیت گلوکز خود مطلع باقی بمانند و بدون اینکه لازم باشد به طور مداوم انگشتانشان را سوراخ کنند، تصمیم بگیرند. اما حتی با وجود تمام این مزایای CGM، آیا همه باید یکی از آن را داشته باشند؟ ​

در همایشی در انجمن اروپا برای مطالعه نشست سالانه دیابت ۲۰۲۲، دکتر Maciej Malecki از دانشگاه جاگیالونی در لهستان و آقای هانس دووریس از آمستردام UMC در مورد اینکه آیا همه افراد مبتلا به دیابت باید از دستگاه پایش مداوم گلوکز (‏CGM)‏استفاده کنند یا خیر بحث کردند. ​

چه کسی باید یک “CGM” داشته باشد؟

​​​​​​​​هم مالکی و هم دیوریز موافق بودند که همه افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ و ۲ که روزانه چند نوبت انسولین تزریق می کنند(‏MDI) ‏باید از CGM استفاده کنند. ​

دلایل اصلی که افراد مبتلا به دیابت تمایل دارند CGM را ترجیح دهند این است که می تواند احساس امنیت ایجاد کند، به افراد کمک می کند تا گلوکز را بهتر مدیریت کنند، ناراحتی ناشی از سوزن زدن به انگشتان را از بین می برد، و می تواند با یک پمپ انسولین برای تشکیل یک سیستم حلقه بسته (یا پانکراس مصنوعی) متصل شود. طبق گفته مالکی، CGM ابزاری برای اکثریت قریب به اتفاق افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ و دیابت نوع ۲ که تحت درمان شدید انسولین هستند، از جمله زنان مبتلا به دیابت پیش از بارداری. ​

Malecki داده هایی را ارائه کرد که نشان دهنده مزایای واضح CGM برای افراد مبتلا به دیابت است – هرچه زودتر یک CGM پس از تشخیص نوع ۱ دریافت شود، A1C آنها در طول زمان کاهش می یابد (۷٫۶٪ بعد از ۷ سال). برعکس، میانگین A۱C برای کسانی که هرگز از CGM استفاده نکردند، بالاترین بود (‏۹.۸ % پس از ۷ سال)‏. ​

Malecki اشاره کرد که CGM تنها یک ابزار نظارت بر گلوکز برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ نیست، بلکه یک مداخله درمانی است که منجر به مزایای واقعی برای مدیریت گلوکز و سلامت روانی می‌شود. او داده هایی را ارائه کرد که نشان می دهد A1C یک فرد هنگام استفاده از CGM در مقایسه با کنترل قند خون با استفاده از گلوکومتر (SMBG) کمتر است. مطالعه بالینی CONCEPTT نیز نشان داد که CGM برای زنان باردار مبتلا به دیابت مفید است: نوزادان به طور کلی سالم‌تر بودند و زنان باردار TIR بیشتری در طول بارداری داشتند. ​

شواهد همچنین نشان دادند که CGM سلامت عاطفی بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۱ را بهبود بخشیده‌است. در مقایسه با SMBG، استفاده از CGM منجر به ترس کم‌تر از هیپوگلیسمی، بهبود کیفیت زندگی و کاهش بیشتر در A۱C شد. استفاده از CGM همچنین منجر به زندگی ۷۴۰۰ نفر دیگر بدون عارضه و ۱۱۵۰۰ مرگ کمتر در مقایسه با SMBG شد. ​

دوریز و مالکی به مطالعه DIaMonD اشاره کردند تا نشان دهند که چگونه افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ با تزریق روزانه چندگانه انسولین (‏MDI)‏نیز ​می‌توانند از CGM بهره‌مند شوند. در طول مطالعه ۲۴ هفته ای، کاربران CGM زمان در محدوده هدف خود را ۸۰ دقیقه در روز بهبود دادند در حالیکه کاربران SMBG توانستند ۴۲ دقیقه زمان در محدوده هدف را بهبود دهند. علاوه بر این، کسانی که از CGM استفاده می‌کنند، A۱C خود را ۰.۸ % در مقایسه با ۰.۵ % در میان کسانی که تنها از SMBG استفاده می‌کنند، کاهش دادند. ​

Malecki در ادامه بحث خود بیان کرد که اثرات کوتاه‌مدت و بلند مدت CGM در میان افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ بر درمان با انسولین با شدت کم‌تر وجود دارد. با توجه به مطالعات متعددی که ملکی ذکر کرده‌است، افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ که از CGM استفاده کرده‌اند، کاهش وزن بیشتر و کاهش بیشتری را در A۱C در مقایسه با SMBG تجربه کرده‌اند. علاوه بر این، کاربران CGM دیابت نوع ۲ بهبود بیشتری را در TIR تجربه کردند. ​

چه کسانی نباید CGM داشته باشند؟

​​​​​​​​طبق گفته دووریس، همه به CGM نیاز ندارند باشند. با اشاره به مطالعه MOBILE ، دیوریس استدلال کرد که CGM برای افراد با نوع ۲ که در تزریق مکرر انسولین ندارند، فایده ای ندارد. ​

به عبارت دیگر، طبق گفته دووریس، افراد با نوع ۲ که تنها انسولین بازال دریافت می کنند و افرادی که انسولین تزریق نمی کنند نباید از CGM استفاده کنند. مطالعه موبیل نشان داد که در طول زمان، میانگین سطوح گلوکز ناشتا برای دیابت نوع ۲ که فقط از انسولین پایه (بازال) استفاده می کنند، صرف‌نظر از اینکه از CGM استفاده می‌کردند یا نه، مشابه بودند. دوریس گفت: ” اگرچه CGM می‌تواند به طور بالقوه برای برخی از این افراد مفید باشد، اما استفاده از CGM در مقایسه با درمانی مانند tirzeatide بار بیشتری دارد.” به عبارت دیگر، مواردی وجود دارند که در آن‌ها ویژگی‌های منفی یک CGM ممکن است از مزایای فردی با دیابت نوع ۲ بیشتر باشد. ​

به عنوان مثال، در حالی که tirzeatide تنها یک‌بار در هفته تزریق می‌شود، یک CGM (‏برای مثال Dexcom G۶)‏به طور مداوم در بدن فرد وجود دارد و گاهی اوقات با هشدارهای آزار دهنده همراه است. این “مشکلات” ناشی از استفاده از CGM ممکن است ارزش مزایا را نداشته باشد، زیرا همانطور که دیریس توضیح داد، tirzeatide می‌تواند فرصت‌های بیشتری را نسبت به CGM فراهم کند، که منجر به A۱C پایین‌تر و کاهش وزن بیشتر می‌شود. ​

در نهایت، اکثریت مردم نیازی به CGM ندارند؛ دی وریس نتیجه گرفت که جایگزین‌های بهتری وجود دارد. ​

منبع: diatribe