کارشناسان می گویند تا زمانی که جزئیاتی در مورد مکانیسمی که عصاره پیاز باعث کاهش گلوکز خون می شود، مقدار مورد نیاز ماده مغذی موثر مورد نیاز برای خوردن توسط انسان و نمونه ای از طریق آزمایشات انسانی آزمایش نشود، نتیجه گیری برای ترسیم موارد خاص بسیار عجولانه خواهد بود. علاوه بر این، آنها میگویند که هیچ انسانی نمیتواند مقدار زیادی پیاز توصیهشده را بخورد.
آیا باید همیشه مطالعاتی را باور کنیم که فقط به دلیل ویروسی شدن در غرب مورد توجه قرار می گیرند یا آنها را در سناریوی محلی مورد توجه قرار می دهیم؟ این سوال از یک مطالعه جدید پیروی میکند که نشان دادهاست که پیاز میتواند یک ابر غذای معجزه آسایی باشد که میتواند سطح قند خون را تا ۵۰ درصد کاهش دهد و میتواند برای “استفاده بالقوه” در رژیم غذایی در حین درمان بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ در نظر گرفته شود. به گزارش ایندیپندنت، این یافته ها در نشست سالانه انجمن غدد درون ریز در ۲۵ اوت در سن دیگو ارائه شد و نشان داد که عصاره پیاز پیاز می تواند قند خون بالا و سطح کلسترول کل را هنگامی که در کنار داروی ضد دیابت متفورمین تجویز می شود به شدت کاهش دهد. نویسنده اصلی این تحقیق، آنتونی اوجیه از دانشگاه ایالتی دلتا، در ابراکا، نیجریه، گفت: ” پیاز ارزان و در دسترس است و به عنوان یک مکمل غذایی مورد استفاده قرار گرفتهاست. این روش پتانسیل استفاده در درمان بیماران مبتلا به دیابت را دارد.” البته، باید توجه داشت که محققان نظریه را در مورد موشها آزمایش کردند. در کل، به سه گروه از موشهای صحرایی مبتلا به دیابت از نظر پزشکی، دوزهای مختلفی از عصاره پیاز داده شد تا ببیند آیا این عصاره اثر دارو را افزایش میدهد یا خیر.
دکتر انوپ میسرا، رئیس مرکز دیابت CDOC فورتیس، با زیر سوال بردن این مطالعه، میگوید: «با این منطق، هند امروز کانون دیابت نبود. ما مقدار زیادی پیاز مصرف میکنیم، آنها ماده اصلی آشپزخانه هستند و هنوز هم افراد زیادی مبتلا به دیابت داریم. بله، پیاز دارای ارزش فیبر بالایی است، اما در هند به همه اشکال، خام، به صورت حلقه ای، خرد شده و به طور گسترده در آشپزی ما استفاده می شود. بنابراین، تا زمانی که جزئیات مکانیسم کاهش قند خون توسط عصاره پیاز، تاثیر آن بر متابولیسم و اینکه آیا اثر آن با داروهای دیگر خوب است یا خیر را به دست آوریم، برای نتیجهگیری خاص بیش از حد عجولانه خواهد بود. ما هنوز توضیحی نداریم و محققان باید بر روی آن کار کنند.”
با این حال، او احساس میکند که ” این یافتههای جالب در موشها را نمیتوان به طور کامل نادیده گرفت و این مطالعه باید در انسانها از طریق آزمایشها بالینی تکرار شود. و این نیز باید به طور جداگانه روی هندیهایی که به طور سنتی روی پیاز زندگی میکردند آزمایش شود.»
این مطالعه نشان داد که موشهای صحرایی دیابتی، که ۴۰۰ میلیگرم و ۶۰۰ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن دریافت کردند، سطح قند خون خود را به ترتیب ۵۰ درصد و ۳۵ درصد در مقایسه با سطح پایه “به شدت کاهش دادند”. هم چنین عصاره پیاز سطح کلسترول تام را در موشهای صحرایی دیابتی کاهش داد، به طوری که ۴۰۰ میلیگرم و ۶۰۰ میلیگرم بیشترین اثرات را داشتند.
دکتر عریش میتال، رئیس و سرپرست، غدد داخلی و دیابت، مکس مراقبتهای بهداشتی، با یافتن این مشاهدات “جالب”، به مقدار زیاد پیاز مورد استفاده اشاره میکند، چیزی که عملی کردن آن از طریق یک برنامه غذایی، حتی توسط انسانها، دشوار است. آنها تا ۶۰۰ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در موش های مبتلا به دیابت القایی استفاده کردند. تنها در آن زمان بود که این امر منجر به کاهش قابلتوجهی در سطح گلوکز خون شد. این یافته جدید نیست به این معنا که برخی از موارد انسانی مجزا گزارش شده است. او میگوید: ” اما هیچ داده واقعی بالینی که از یک مطالعه مناسب بر روی انسانها گرفته شدهباشد، وجود ندارد.”
دکتر میتال همچنین منطق و مکانیزم مطالعه را زیر سوال برد. ما فقط می توانیم فرض کنیم که کاهش سطح گلوکز خون ناشی از پیاز به دلیل کورستین است، فلاونوئیدی که به پیاز پتانسیل درمانی در کاهش التهاب، کاهش فشار خون و حفظ قند خون می دهد. کورستین قند را کاهش میدهد چون جذب گلوکز توسط سلولها را افزایش میدهد و ترشح انسولین را بهبود میبخشد. همچنین خاصیت آنتیاکسیدان طولانیمدت دارد، بنابراین از بیماران در برابر عوارض عروقی محافظت میکند. اما پس از آن کورستین باید به عنوان متمایز کننده شناسایی شود. بدون شناسایی عامل سببی، این مطالعه هنوز در حوزه نظریه قرار دارد. همچنین، اگر اثر کورستین واقعاً در مطالعات بعدی شناسایی شود، مقدار مورد نیاز بدن انسان فقط می تواند به عنوان عصاره در یک قرص تجویز شود. البته، تنها زمان مشخص خواهد کرد که آیا این کار جواب خواهد داد یا خیر. ما برای این کار به تحقیقات قابل توجه و آزمایش شده توسط انسان نیاز داریم.
منبع: indianexpress
