براساس مطالعه جدیدی که در مجله Cell Reports منتشر شده است، محققان کشف کرده اند که چگونه هیپوگلیسمی (قند خون پایین) ممکن است به آسیب چشمی در افراد مبتلا به دیابت منجر شود.
ارتباط بین سطح بالای گلوکز خون در افراد مبتلا به دیابت و انواع عوارض بالقوه از جمله رتینوپاتی و دیگر بیماریهای چشمی مرتبط با دیابت، هم برای دیابت نوع ۱ و هم برای دیابت نوع ۲ به خوبی اثبات شدهاست. کنترل خوب قند خون با خطر کمتر برای عوارض چشمی در ارتباط است، و برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ و چاقی، عمل جراحی باریاتریک (کاهش وزن)یک روش ثابت شده برای کاهش خطر رتینوپاتی (و طیف وسیعی از دیگر عوارض دیابت)است.
طبق تحقیقات، برخی اقدامات دیگر ممکن است خطر رتینوپاتی دیابتی را کاهش دهد، مانند نوشیدن قهوه یا مصرف آسپرین یا سایر داروهای ضد انعقاد. متاسفانه انتظار میرود که موارد رتینوپاتی دیابتی در سالهای آینده در سراسر جهان افزایش یابد. اگر مبتلا به دیابت هستید، مهم است که معاینه چشمی منظم داشته باشید تا بتوانید رتینوپاتی و دیگر مشکلات احتمالی را شناسایی کنید. روشهای مختلفی برای درمان رتینوپاتی و دیگر بیماریهای چشمی مرتبط با دیابت وجود دارد.
در مطالعه اخیر، محققان دانشگاه جانز هاپکینز در بالتیمور علاقه مند به بررسی سطح مولکولی چگونگی نقش افت گلوکز خون در بیماری های چشمی در افراد مبتلا به دیابت بودند. قند خون پایین در تمام افراد مبتلا به دیابت دیده نمیشود، اما خطری برای برخی از درمانهای دیابت، از جمله انسولین و سولفونیل اوره، گروهی از داروهای دیابت نوع ۲ است. برای اینکه ببینیم وقتی سطح گلوکز پایین است در چشم ها چه می گذرد، محققان سلول های چشم موش و انسان و همچنین کل شبکیه را در لایه پشتی چشم رشد دادند که سیگنال های نور را در محیطی با گلوکز پایین در آزمایشگاه به مغز منتقل می کند. آنها سپس سطوح پروتئینهای مختلف را که در آسیب چشم در این سلولها و شبکیهها و همچنین در چشم موشهای زنده با گلوکز خون پایین نقش دارند، بررسی کردند.
گلوکز پایین با افزایش برخی پروتئین های سلول شبکیه مرتبط است
محققان دریافتند که قرار گرفتن در معرض سطوح پایین گلوکز به افزایش پروتئین در سلولهای شبکیهای که به رشد بیش از حد رگهای خونی که میتوانند با بینایی تداخل داشته باشند، مرتبط است. رشد بیش از حد رگهای خونی یکی از ویژگیهایی است که عموما در رتینوپاتی و عوارض چشمی بالقوه مثل ادم ماکولای دیابتی دیده میشود. هنگامی که محققان به یک نوع سلول خاص معروف به سلولهای گلیال مولر نگاه کردند که از نورونهای شبکیه حمایت میکند و از گلوکز برای انرژی استفاده میکند، دریافتند که قند خون پایین بیان ژنی به نام GLUT1 را افزایش میدهد که پروتئینی را میسازد که گلوکز را به سلولها منتقل میکند. نتیجه سیلی از این پروتئین (موسوم به HIF – ۱ a)به هسته سلول و افزایش پروتئین های دیگر (موسوم به VEGF و ANGPTL۴)بود که رشد رگ های خونی غیرطبیعی را که مستعد نشت محرک کلیدی کاهش بینایی در افراد مبتلا به دیابت هستند، افزایش می دهند.
نویسنده این مطالعه آکریت سودی چشم پزشک و استاد موسسه چشم ویلمر در پزشکی جان هاپکینز گفت: “دورههای موقت گلوکز پایین یک یا دو بار در روز در افراد مبتلا به دیابت وابسته به انسولین و اغلب در میان افرادی که به تازگی این بیماری را تشخیص دادهاند، اتفاق میافتد. نتایج ما نشان میدهد که این سطوح کم گلوکز دورهای باعث افزایش برخی از پروتئینهای سلول شبکیه میشود که منجر به رشد بیش از حد رگهای خونی و بدتر شدن بیماری چشمی دیابتی میشود.”
منبع: diabetes self management
