تحقیقات انجامشده توسط مرکز علوم سلامت دانشگاه تگزاس به پیری زودرس مغز در افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ پرداخته است.
پژوهشگران در مقاله “الگوهای آتروفی مغزی منطقه ای و پیری مغز در بزرگسالان میانسال و سالمند مبتلا به دیابت نوع ۱” که در نشریه JAMA Network Open منتشر شده است، ارتباط بین دیابت نوع ۱ و شواهد رادیوگرافی تسریع پیری مغز را تایید کردند.
در این مطالعه، ۴۱۶ فرد بزرگ سال مبتلا به دیابت نوع ۱ که در مطالعه مشاهده ای قبلی، اپیدمیولوژی مداخلات و پیچیدگی های دیابت (EDIC)، همراه با ۹۹ فرد بزرگ سال بدون دیابت به عنوان کنترل، شرکت کرده بودند، مورد ارزیابی قرار گرفتند. شرکت کنندگان EDIC مبتلا به دیابت نوع ۱، میانه سن ۶۰ سال (۴۴ – ۷۴)و میانه مدتزمان دیابت ۳۷ سال (۳۰ – ۵۱)داشتند.
کارایی روانی حرکتی و ذهنی با استفاده از آزمون های شناختی روانی کلامی , آزمون جایگزینی نماد رقمی , قسمت B دنباله سازی و ارزیابی تخته شیاردار مورد ارزیابی قرار گرفت . نمرات حافظه از خرده آزمون حافظه منطقی مقیاس حافظه وکسلر و آزمون جایگزینی نماد رقم وکسلر به دست آمد.
سن بالاتر مغز، همانطور که توسط تست های شناختی تعیین شد، با کارایی روانی-حرکتی و ذهنی پایین در شرکت کنندگان EDIC همراه بود، اما در بین گروه کنترل مشاهده نشد. نتایج حاکی از حدود شش سال افزایش سن مغز است.
از اسکنهای MRI و یک برنامه یادگیری ماشین برای محاسبه سن مغز و کمی کردن بیماری آلزیمر مانند آتروفی استفاده شد. بیماری آلزایمر مانند آتروفی منطقهای بین دو گروه قابلمقایسه بود و به طور صریح با هیچ یک از دو گروه ارتباط نداشت. سایر مناطق با آتروفی در شرکت کنندگان EDIC، عمدتاً در تالاموس دو طرفه و پوتامن مشاهده شد.
یافته های این مطالعه افزایش پیری مغز در افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ را بدون هیچ گونه علائم اولیه تخریب عصبی مرتبط با AD نشان می دهد. این افزایشها با کاهش عملکرد شناختی در ارتباط بودند، اما طبق نظر نویسندگان، الگوهای غیر عادی مشاهدهشده در نمونهها کم بودند.
منبع: medicalxpress
