به گزارش پایگاه خبری دیابت (دیابتیک نیوز)، محققان دانشگاه ایلینویز در شیکاگو، ۴ میلیون دلار کمکهزینه پنج ساله دریافت کردند تا تأثیر فناوری موبایلی بر پایبندی به برنامههای درمانی دیابت را در بیماران دیابتیِ افریقایی-امریکایی و لاتینتبار مورد مطالعه قرار دهند.
حدود ۳۰ میلیون آمریکایی به دیابت مبتلا هستند و ۸۶ میلیون نفر دیگر از آنها هم پیشدیابت دارند. به گفته انجمن دیابت امریکا، این بیماران در مجموع ۳۲۲ میلیارد دلار در سال هزینه برای امریکا ایجاد میکنند. بسیاری از افریقایی-امریکاییها و لاتینتبارها، به دلیل مدیریت نامناسب سلامت خود، با خطر بالای عوارض دیابت -قطع عضو، نارسایی کلیه و رتینوپاتی وخیم که میتواند به کوری منجر شود- مواجه هستند.
دو محقق دانشگاه ایلینویز، لیزا شارپ، دانشیار «سیستمهای داروسازی، خروجیها و خطمشی» و دکتر بن گِربر، استاد پزشکی، این مسأله را مورد بررسی قرار خواهند داد که آیا تکنولوژی موبایلی مثل ارسال پیامک یا ویدئوکنفرانس میتواند بیماران را در تقویت پایبندی به درمان، سالمتر غذا خوردن و داشتن فعالیت فیزیکیِ بیشتر یاری دهد یا خیر. کمکهزینه این پژوهش را موسسه ملی دیابت و بیماریهای گوارشی و کلیوی، یکی از موسسات سلامت امریکا عهدهدار است.
بیمارانی از «بیمارستان و نظام علوم سلامت دانشگاه ایلینویز» -در مجموع ۲۲۰ نفر- تحت پشتیبانی بیشتر مربیانِ سلامت و داروسازان بالینی قرار خواهند گرفت. داروسازان بر پذیرش دارویی بیماران تمرکز خواهند کرد، در همان حال مربیان سلامت تلاش خواهند کرد چالشهای روانشناختی و محیطی پیش روی پایبندی به درمان، و همچنین روشهای مبتنی بر «اطلاع فرهنگی» برای غلبه بر آنها را شناسایی کنند.
منظور آن است که به بیماران کمک شود اهدافشان را تنظیم کنند، مشکلات را حل کنند و بر موضوعات اولویت دار تمرکز کنند.
لیزا شارپ میگوید: «یکی از مشکلات این جمعیت از بیماران آن است که گلوکز خون آنها کاهش پیدا میکند اما نمیتوانند آن را در آن سطح نگه دارند. زندگی آنها بالا و پایین میشود. ممکن است عزیزانشان را از دست دهند یا تنشهای مالی را تجربه کنند. کسانی که با محدودیت منابع مالی در مرکز کلانشهرها زندگی میکنند با همه نوع چالشی مواجه هستند.»
بیماران ممکن است از نظر اجتماعی منزوی شوند و کسی نباشد که به آنها انسولین تزریق کند. یا ممکن است بینایی آنها محدود شود و رعایت برنامه دارویی را برای آنها دشوار سازد. مربیان سلامت به این بیماران کمک خواهند کرد که افرادی را در زندگی روزانه خود پیدا کنند که به آنها در مدیریت بیماریشان کمک کنند.
دکتر گربر میگوید: «دینامیک خانواده پیچیده است. ممکن است دسترسی به اعضای خانواده، یا اعضای کلیسا و همسایگان برای آنها آسان نباشد. ما داریم تلاش میکنیم بفهمیم بهترین راه برای ارتباط با آنها و شناسایی منابعی در جامعه که بتوانند یاری برسانند چیست. اعضای خانواده قدردان هستند که مربیان سلامت به عزیزانشان کمک میکنند.»
مربیان سلامت ابتدا بیماران را در خانههایشان ملاقات میکنند تا با وضعیت آنها آشنا شوند و بدانند که برای اداره وضعیتشان چه میکنند. شارپ میگوید تعداد ملاقاتهای بعدی متغیر است. بعضی بیماران از دیدارهای متعدد استقبال میکنند در حالی که برخی ممکن است کمتر بخواهند مربی سلامت خود را ببینند. همچنین مربیان سلامت میتوانند بیماران را تا مطب پزشک یا داروخانه همراهی کنند.
پیامک به بیماران یادآوری میکند که داروهای خود را مصرف کنند و به آنها پشتیبانی و دلگرمی میدهد. مربیان سلامت با استفاده از تبلت، از خانه بیمارانشان با داروسازان ویدئوکنفرانس برگزار خواهند کرد.
گربر، که پیشتر پایبندی به درمان و تکنولوژی را در لاتینتبارها مطالعه کرده بود میگوید: «ویدئوکنفرانس نیاز به ملاقاتهای حضوری و در-محل با داروساز را کاهش میدهد، چرا که بسیاری از بیماران کم درآمد نمیتوانند از عهده قرارهای ملاقات برآیند. همچنین کار قبلی ما نشان میدهد که ارسال پیامک، مسیر ارتباطی مطلوبتری است و میتواند ارتباط مکرر با بیمار را تسهیل کند.»
شارپ میگوید: «ما در تلاشیم تا بفهمیم این مدل برای چه کسانی بهتر جواب میدهد و بعد میتوانیم منابع را به مناسبترین وجهی که به آنها کمک کند مصرف کنیم. ما در تلاشیم که بیماران را توانمند سازیم تا بیشتر به سلامتشان توجه کنند.»
منبع: www.sciencedaily.com
