بر اساس مطالعه جدیدی که در مجله Nutrition, Metabolism & Cardiovascular Diseases منتشر شده است، بهینه سازی کنترل گلوکز خون در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ ممکن است به بهبود سطح چربی کبد حتی بدون تغییر وزن بدن کمک کند.
بیماری کبد چرب غیر الکلی (NAFLD)شامل تجمع سطوح بالای غیر معمول چربی در کبد است. تحقیقات نشان داده است که افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ در معرض خطر بیشتری برای NAFLD هستند، به خصوص اگر چاقی هم داشته باشند و این وضعیت اغلب تشخیص داده نمی شود. NAFLD با پیامدهای بد سلامتی از جمله مشکلات ساختاری کبد، کاهش عملکرد کلیه و مرگ زودتر مرتبط است. توجه به بیماریهای تشخیص داده نشده کبد نیز میتواند به بهبود سلامت قلبی عروقی کمک کند و به کاهش خطر سرطان کبد کمک کند. شما ممکن است بتوانید خطر NAFLD خود را کاهش دهید یا NAFLD موجود را با پیروی از یک رژیم مدیترانه ای “سبز”، پیروی از یک رژیم غذایی کم کربوهیدرات و پرچرب، اجتناب از فست فود، یا انجام جراحی باریاتریک (کاهش وزن) بهبود ببخشید.
در مطالعه اخیر، محققان بررسی کردند که آیا بهبود کنترل قند خون در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ و NAFLD با بهبود سطح چربی کبد مرتبط است یا خیر. آنها از داده های ۶۳۷ شرکت کننده استفاده کردند که کنترل قند خونشان را با استفاده از یکی از سه نوع بالقوه داروهای دیابت مهارکننده های DPP4، آگونیست های گیرنده GLP-1 یا مهارکننده های SGLT2 بهینه سازی کردند. میانگین سنی شرکت کنندگان حدود ۶۲ سال بود، و ۶۰ % شرکت کنندگان مرد بودند. نتایج اصلی که پژوهشگران به آن ها علاقه مند بودند، شاخص کبد چرب شرکت کنندگان (FLI)و نمره فیبروز (Fib – ۴)، دو معیار شدت NAFLD بود. این اقدامات با استفاده از سونوگرافی کبد، همانطور که در مقالهای در مورد مطالعه در هیالیو ذکر شد، ارزیابی شدند.
در میان همه شرکت کنندگان، ۴۴ درصد کاهش A1C (معیار کنترل طولانی مدت گلوکز) را ۱ درصد یا بیشتر تجربه کردند، در حالی که ۳۶ درصد کاهش A1C را بین ۰٫۱ تا ۰٫۹ درصد در طول یک سال تجربه کردند. میانگین BMI (شاخص توده بدنی، اندازه گیری وزن بدن که قد را در نظر می گیرد) و دور کمر شرکت کنندگان در طول این سال حتی در بین ۲۰ درصد از شرکت کنندگانی که کاهش A1C را مشاهده نکردند، کاهش یافت.
پس از تنظیم سن، جنس، نوع داروی دیابت، و تغییرات BMI، محققان دریافتند که ارتباط قابلتوجهی بین بهبود سطح A۱C و معیارهای شدت NAFLD وجود دارد. شرکت کنندگانی که بیشترین کاهش A1C را داشتند، بدون توجه به اینکه کدام داروهای دیابت را مصرف می کردند، به احتمال زیاد شاهد بهبود NAFLD بودند. در واقع، احتمال بهبود شدت NAFLD با بهبود کنترل گلوکز خون برای سه نوع داروی کاهش دهنده گلوکز یکسان بود، حتی اگر احتمال کاهش وزن بین این نوع داروها متفاوت باشد.
محققان نتیجه گرفتند: «بهبود کنترل گلوکز که مستقل از کاهش وزن است با بهبود NAFLD مرتبط است و باید بخشی جدایی ناپذیر از مدیریت بیماران مبتلا به NAFLD و [دیابت نوع ۲] باشد».
منبع: diabetes self management
