چاقی اغلب در مجموعه بیماریهای مزمنی قرار میگیرد که از هر ۱۰ آمریکایی شش نفر را گرفتار میکند، با این حال بیمه مدیکر در حال حاضر از پوشش درمان چاقی خودداری میکند تا زمانی که مشکلات سلامتی قابل توجهی مانند دیابت یا بیماری قلبی ایجاد کند.
تعداد رو به رشد آمریکاییهای مبتلا به چاقی، به تشدید بحران بیماریهای مزمن در ایالاتمتحده و تشدید نابرابریهای سلامتی موجود کمک میکند. ناکامی دولت در تشخیص و درمان آن مانند سایر بیماری ها ممکن است اوضاع را بدتر کند. سیاستگذاران باید با چاقی مانند بیماری رفتار کنند و به متخصصان مراقبت های سلامت و بیمارانشان دسترسی به ابزارهای لازم برای درمان آن را بدهند.
من اینجا روی دیابت تمرکز میکنم چون این تخصص من است. اما چیزی که من مینویسم در مورد بیماریهای قلبی عروقی، انواع خاصی از سرطان، و فشار خون نیز صدق میکند.
بیش از ۳۷ میلیون آمریکایی با دیابت زندگی میکنند. اکثریت قریب به اتفاق آنها دیابت نوع ۲ دارند که عمدتا به دلیل ناتوانی بدن در استفاده خوب از انسولین ایجاد میشود. ارتباط بین چاقی و دیابت نوع ۲ مشخص است و این عامل خطر اصلی برای این بیماری است. بیش از ۸۵ % افراد مبتلا به دیابت دارای اضافهوزن یا چاقی هستند، و بیشتر موارد جدید دیابت نوع ۲ هر ساله به چاقی نسبت داده میشوند. بیش از ۱۰۰ میلیون آمریکایی با چاقی زندگی می کنند و این تعداد به طور پیوسته در حال افزایش است. در سال ۱۹۸۰، تقریبا ۱۵ % از بزرگسالان آمریکایی چاقی داشتند. امروزه، این رقم نزدیک به ۴۲ % است که ۲۲۳ % افزایش دارد. تا سال ۲۰۳۰، نیمی از آمریکاییها دچار چاقی خواهند شد.
جای تعجب نیست که افزایش چاقی با نرخ سرسام آور دیابت همزمان شده است که از سال ۲۰۰۰ بیش از سه برابر شده است.
بار چاقی و دیابت به طور نامتناسبی بر دوش جوامع رنگین پوست است. نرخ چاقی در میان بزرگسالان سیاهپوست غیر اسپانیایی ۵۰ %، در میان بزرگسالان اسپانیایی نزدیک به ۴۶ % و در میان بزرگسالان سفید غیر اسپانیایی ۴۱ % است. افراد بزرگسال سیاهپوست ۶۰ % بیشتر از افراد بزرگسال سفیدپوست مبتلا به دیابت تشخیص داده میشوند و احتمال مرگ آنها دو برابر است.
نرخ رو به رشد چاقی و دیابت نشان دهنده یک بحران فوری بهداشت عمومی است. بدون اقدام، این مشکل بدتر خواهد شد، که منجر به این میشود که آمریکاییهای بیشتری بیماریهای دیگر مربوط به این دو را توسعه دهند، از جمله سرطان، بیماریهای قلبی عروقی، ورم مفاصل و غیره.
در سال ۲۰۱۳، انجمن پزشکی آمریکا چاقی را یک بیماری اعلام کرد. AMA در بیانیه خود خاطرنشان کرد که چاقی “یک وضعیت بیماری با جنبه های پاتوفیزیولوژیکی متعدد است که به طیف وسیعی از مداخلات برای پیشبرد درمان و پیشگیری از چاقی نیاز دارد.” با این حال، تقریباً یک دهه بعد، درمانهایی مانند رفتار درمانی فشرده، داروها، و جراحی برای دهها میلیون نفر از ذینفعان مدیکر و بسیاری دیگر دور از دسترس باقی مانده است و عملاً آنها را از دسترسی به درمانهای ضروری، ایمن و مؤثر پزشکی محروم کرده است.
در این سالها تغییرات زیادی رخ دادهاست. همانطور که جوامع پزشکی و تحقیقاتی به درک بهتری از علل و شرایط چاقی میرسند، درمانهای جدید و ایمن برای چاقی به بازار آمدهاند. در حالی که FDA چندین داروی کاهش وزن را تایید کرده است، نسل جدیدی از داروهای درمان چاقی ساخته شده است که هورمونی به نام پپتید ۱ شبه گلوکاگون را تقلید می کند، که می تواند سیگنال هایی را به مغز ارسال کند که باعث ایجاد احساس سیری در افراد شود. این داروهای جدید میتوانند به کاهش ۱۵ تا ۲۰ درصدی وزن بدن افراد کمک کنند. تنها در سال گذشته، یک دارو تایید شدهاست، و داروی دیگر در حال حاضر تحت بررسی است، و ممکن است در سال ۲۰۲۳ تایید شود. ابزارهای جدید مدیریت بهداشت رفتاری و شیوه زندگی در دسترس هستند و پس از ۳۰ سال، دستورالعمل های جدید مداخلات جراحی زودتر را برای درمان چاقی پیشنهاد می کنند. اما اگرچه علم و گزینههای مداخله در برابر چاقی تغییر کرده است، بیمهگران و سیستم مراقبتهای بهداشتی ایالات متحده هنوز نتوانستهاند از پس آن برآیند. در ایالاتمتحده، افراد مبتلا به بیماری به متخصصان مراقبتهای بهداشتی تخصصی، روشهای پزشکی، و داروسازی دسترسی دارند. برای افراد چاق اینطور نیست: سیستم اغلب آنها را مجبور می کند قبل از اینکه درمان آنها تحت پوشش بیمه قرار گیرد صبر کنند و بیمار شوند. بیمه، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی را مجبور می کند تا قبل از بحث در مورد رفتار درمانی یا دارویی با هدف کاهش وزن، منتظر باشند تا بیماران به بیماری قلبی عروقی مبتلا شوند تا دارو تجویز کنند و کاهش وزن را تشویق کنند، یا بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ شوند.
این رویکرد بحران سلامت فعلی را تشدید میکند و برای افرادی که نیاز به درمان برای چاقی دارند و اغلب تا زمانی که خیلی دیر شود نادیده گرفته میشوند، ضرر بزرگی محسوب میشود.
متخصصان مراقبت های بهداشتی به جای اینکه منتظر بمانند تا مردم به بیماری های مرتبط با چاقی مبتلا شوند، باید بتوانند چاقی را به عنوان علت اصلی بیماری بسیاری از بیماران خود درمان کنند. اما دستان آنها اغلب بسته است: Medicare به طور خاص پوشش بازپرداخت داروهای چاقی را ممنوع می کند. در نتیجه، متخصصان مراقبت های بهداشتی برای درمان بیماران بدون دسترسی به ابزارهای بالینی اثبات شده و موثر برای ترویج کاهش وزن، از جمله درمان های دارویی تایید شده توسط FDA برای درمان چاقی، رها می شوند.
سیستم مراقبتهای بهداشتی و بیمه کنندگان باید چاقی را جدی بگیرند. برای انجام این کار، آنها باید با تضمین دسترسی بیماران و متخصصان مراقبتهای بهداشتی به طیف کاملی از پروتکلهای درمانی مبتنی بر شواهد، ایمن و موثر از طریق پوشش جامع بیمه، شروع کنند. این شامل دسترسی به درمان رفتاری فشرده ارائهشده توسط یک متخصص واجد شرایط، دسترسی به مداخلات پزشکی لازم برای بهبود سلامت متابولیک، و البته، دسترسی به گزینههای دارویی تایید شده FDA است.
من از سیاستگذاران می خواهم که متخصصان مراقبت های بهداشتی را با ابزارهای مورد نیاز برای درمان بیش از ۱۰۰ میلیون آمریکایی مبتلا به چاقی قبل از ابتلا به سایر بیماری های جدی بهداشتی مجهز کنند.
رابرت گابای متخصص غدد و مدیر ارشد انجمن دیابت آمریکا است. او به عنوان یک مشاور بالینی برای Sweetch، Vida Health و Lark Health که برای حمایت از سبک زندگی سالمتر و مدیریت شرایط مزمن فعالیت میکنند، خدمت میکند.
منبع: statnews
