دستورالعمل جدید ADA برای HbA1C در مورد درمان کودکان و نوجوانان مبتلا به دیابت نوع ۱ چه میگوید؟
اخیرا انجمن دیابت آمریکا (ADA) کاهش مقدار هدف هموگلوبین A1C (HbA1C) را برای کودکان مبتلا به دیابت نوع ۱ (T1D) توصیه کردهاست. یک مطالعه که توسط ریدوندو و همکارانش انجام شد نشان داد که کنترلهای شدیدتر HbA1C در این جمعیت منجر به بهبود نتایج بیمار میشود. به طور خاص، مشخص شد که افزایش مزمن سطح گلوکز خون در کودکان میتواند منجر به افزایش میزان چندین اثر جدی، مانند رشد غیرطبیعی مغز، مسائل قلبی از جمله سکته مغزی، بیماری کرونر، و سایر عوارض دیابتی، نفروپاتی، نوروپاتی و رتینوپاتی شود. کنترل بهتر سطح گلوکز خون، رخداد این رویدادها را کاهش داد و میزان مرگ و میر کودکان و نوجوانان مبتلا به T1D را بهبود بخشید.
ADA اخیرا کاهش هدف HbA1C را از ۷.۵ % به ۷ % برای کودکان مبتلا به دیابت نوع ۱ توصیه کردهاست.
با توجه به رشد غیرطبیعی مغز، یک متا آنالیز نشان داد که بیماران با T1D در مقایسه با افراد کنترل، بازداری، حافظه کاری و عملکرد اجرایی کمتری دارند. در مطالعهای در مورد بیماریهای میکروواسکولار، بیماران با HbA1C پایینتر نسبت به بیماران با HbA1C بالاتر، خطر کمتری برای بیماریهای میکروواسکولار داشتند (میانگین HbA1C ۸.۰۶ % در مقابل ۹٫۷۶%). مطالعهای که توسط مرکز ملی دیابت سوئد انجام شد، خطر مرگ و میر ناشی از تمام علل را بیش از چهار برابر، مرگ و میر ناشی از بیماریهای قلبی عروقی را بیش از هفت برابر و بیماریهای قلبی عروقی یازده برابر در بیماران مبتلا به T1D زیر ده سال در مقایسه با گروه کنترل افزایش داد.
کاهش هدف HbA1C در کودکان و نوجوانان مبتلا به دیابت نوع ۱، خطر بروز عوارض دیابت مانند نفروپاتی، نوروپاتی و رتینوپاتی، رشد غیرطبیعی مغز و اختلالات قلبی را کاهش میدهد و مرگ و میر را بهبود میبخشد.
با توجه به نتایج این مطالعه، استانداردهای مراقبتهای پزشکی سال ۲۰۲۰ میلادی توصیه میکند که کودکان و نوجوانان با T1D شاخص HbA1C کمتر از ۷ % را هدف قرار دهند. این یک تغییر از دستورالعملهای ۲۰۱۹ آنها است، که مقدار HbA1C کمتر از ۷.۵ % را هدف قرار داده بود.
این مطالعه نشان میدهد که انسولین درمانی فشردهتر، استراتژی ارجح برای درمان کودکان و نوجوانان مبتلا به T1D است. به جای درمان ساده هیپرگلیسمی بیمار با انسولین، بهتر است که سطح گلوکز خون را به حد نرمال برسانیم. به نظر میرسد که درمان تهاجمی قند خون بالا، بهترین استراتژی باشد که منجر به بروز کمتر عوارض مرتبط با دیابت و آسیب ارگانهای طولانیمدت میشود. با این حال، در این روش باید احتیاط شود چون انسولین درمانی تهاجمی و اهداف پایینتر HbA1C اغلب منجر به شیوع بالاتر هیپوگلیسمی میشود. علائم هیپوگلیسمی شدید است و میتواند شامل گیجی، تشنج، کما و مرگ باشد. علیرغم این موضوع، این مطالعه دریافته است که شیوع هیپوگلیسمی در کودکان و نوجوانان مبتلا به T1D در طول سه دهه گذشته به طور پیوسته رو به کاهش بودهاست. پایگاهداده دیابت بزرگسالان دانمارک (DADD) کاهش سالانه ۴ / ۸ درصدی در شیوع هیپوگلیسمی در کودکان زیر ۱۵ سال مبتلا به دیابت نوع ۱ از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۶ را نشان داد. مطالعه مشابه دیگر تفاوت قابلتوجهی در میزان هیپوگلیسمی در کودکانی که A1C را کمتر از ۷ % در مقایسه با کودکانی که A1C را بین ۸ تا ۹ % داشتند، نشان نداد. در طول این مدت، میزان هیپوگلیسمی کاهشیافته با نوآوری در داروها و فنآوریها، مانند آنالوگهای انسولین، پمپهای انسولین، و نظارت مداوم بر گلوکز (CGM)، همراه بوده است. این فنآوریهای نوآورانه نگه داشتن HbA1C بیمار در یک محدوده مشخص و کاهش خطر هیپوگلیسمی را آسانتر میکنند. ADA هنوز هم هدف ۷.۵ % را برای بیمارانی توصیه میکند که برای بیان علائم هیپوگلیسمیک خیلی جوان هستند، یا بیمارانی که به این فنآوریهای نوآورانه دسترسی ندارند. شاخص HbA1C کمتر از ۸ % برای بیماران با سابقه هیپوگلیسمی شدید یا بیمارانی که به دلیل دیگر امید به زندگی کمتری دارند، قابلقبول است.
اگر چه رژیمهای انسولین تهاجمی بیشتر میتوانند منجر به هیپوگلیسمی شوند، میزان هیپوگلیسمی در کودکان و نوجوانان مبتلا به دیابت نوع ۱ در طول سه دهه گذشته به دلیل فنآوریها و درمانهای نوآورانه جدید مانند آنالوگهای انسولین، پمپهای انسولین و نظارت مداوم بر گلوکز کاهشیافته است.
منبع:
More Stringent HbA1C Targets for Children and Adolescents with Type 1 Diabetes














