روز جهانی دیابت (۱۴ نوامبر) امسال نقطه میانی کمپین سهساله دسترسی به مراقبت از دیابت است که سال گذشته در صدمین سالگرد کشف انسولین آغاز شد. تحت موضوع آموزش برای محافظت از فردا , کمپین در سال ۲۰۲۲ بر نیاز به بهبود دسترسی به آموزش دیابت با کیفیت و به روز برای متخصصان مراقبت های بهداشتی و افراد مبتلا به دیابت تمرکز دارد.
از هر دو نفری که با دیابت زندگی می کنند، یک نفر تشخیص داده نمی شود، تشخیص زود هنگام، تشخیص و ایجاد بهترین مراقبت ممکن توسط متخصصان مراقبتهای بهداشتی، اهمیت بسیاری دارد. همچنین برای افرادی که با این بیماری زندگی می کنند، برای حفظ کنترل خوب قند خون، سالم ماندن و کاهش خطر ابتلا به عوارض میکروواسکولار و ماکروواسکولار، به درک خوب دیابت نیاز است. اگر قرار باشد اهداف پوشش جهانی دیابت تا سال ۲۰۳۰ در هفتاد و پنجمین مجمع جهانی بهداشت (ژنو، سوئیس؛ مه، ۲۰۲۲) برآورده شوند، آموزش دیابت نقش مهمی را ایفا خواهد کرد. این اهداف شامل ۸۰ درصد افراد مبتلا به دیابت تشخیص داده شده و کنترل قند خون و فشار خون خوب، ۶۰ درصد از افراد مبتلا به دیابت ۴۰ ساله یا بالاتر استاتین دریافت می کنند و ۱۰۰ درصد افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ به انسولین و انسولین مقرون به صرفه و خود پایش گلوکز خون دسترسی دارند. آموزش خودمدیریتی دیابت برای افرادی که با دیابت نوع ۱ و ۲ زندگی میکنند، مقرونبهصرفه است و نتیجه بخش است. مزایای برنامههای آموزشی ساختاریافته شامل کاهش HbA1c و دورههای هیپوگلیسمی و هیپرگلیسمی، بهبود رضایت و تبعیت از درمان، خود نظارتی بر گلوکز خون، رفاه عاطفی و کیفیت زندگی، و ارتقای رفتارهای سالم (مانند ورزش، رژیم غذایی، ترک سیگار) است. مهمتر از همه، آموزش دیابت به افراد قدرت میدهد، و به آنها اطمینان میدهد که شرایط خود را با موفقیت مدیریت کنند و سلامت کلی خود را بهبود بخشند. با این حال، دسترسی به چنین برنامه هایی و در دسترس بودن آنها همچنان یک مشکل است، به ویژه در کشورهای کم درآمد و با درآمد متوسط (LMICs) که ۷۵ درصد از افراد مبتلا به دیابت در آن زندگی می کنند. حتی در کشورهای با درآمد بالا، استقبال از این برنامه ها از لحاظ تاریخی کم بوده است. شناسایی و غلبه بر موانع سر راه دسترسی و استفاده از خدمات آموزش دیابت باید یک اولویت جهانی باشد. بهبود آگاهی، آموزش و دانش نسبت به دیابت نباید تنها یک هدف برای افراد مبتلا به دیابت و کسانی که از آنها مراقبت میکنند باشد، بلکه باید برای همه باشد. در سال ۲۰۲۱، علاوه بر ۵۴۱ میلیون بزرگسال در معرض خطر بالای ابتلا به دیابت نوع ۲ (یعنی افراد مبتلا به اختلال تحمل گلوکز)، تخمین زده شد که ۵۳۷ میلیون نفر در سراسر جهان با دیابت زندگی میکنند، رقمی که پیشبینی میشود تا سال ۲۰۳۰ به ۶۴۳ میلیون نفر و تا سال ۲۰۴۵ به ۷۸۴ میلیون نفر افزایش یابد. اگرچه اکثر این موارد دیابت نوع ۲ هستند، شیوع و بروز دیابت نوع ۱ نیز در حال افزایش است. تخمین زده شدهاست که تا سال ۲۰۴۰ بین ۱۳٫۵ میلیون و ۱۷٫۴ میلیون نفر با دیابت نوع ۱ زندگی خواهند کرد در حالیکه این رقم در سال ۲۰۲۱ معادل ۸٫۴ میلیون بوده است. علاوه بر این، تخمین زده میشود که ۳۵۰ هزار مورد جدید دیابت نوع ۱ در میان کودکان و نوجوانان (۱۹ – ۰ سال)در سال ۲۰۲۱ به حدود ۴۸۰ هزار مورد جدید در سال ۲۰۵۰ افزایش یابد. با چنین افزایش قابلتوجهی که برای دیابت نوع ۱ و ۲ پیشبینی شدهاست، نیاز به آموزش بهتر به مردم درباره دیابت ضرورت بیشتری دارد.
هدف فراگیر آموزش دیابت باید ارتباط بهتر با عموم مردم در مورد خطر دیابت، جدی بودن شرایط، و عواقب زندگی با دیابت در طول دوره زندگی باشد. برای دستیابی به این هدف، باید شرم مرتبط با داشتن دیابت نوع ۱ یا نوع ۲ که در بسیاری از مکانها و فرهنگهای سراسر جهان وجود دارد، حذف شود. تنها زمانی که شرم و خجالت واقعا دفع شود، مردم پذیرای آموزش دیابت خواهند بود، آن را در آغوش خواهند گرفت، و از تمام چیزهایی که آن باید ارائه دهد و میتواند به آن دست یابد، بهره خواهند برد. دانش قدرتمند است و دانش دیابت حتی بیشتر است چون میتواند زندگیها را نجات دهد. بهبود آموزش دیابت تنها کلید جلوگیری از افزایش دیابت و کاهش هزینههای مربوط به افزایش مراقبتهای بهداشتی (۹۶۶ میلیارد دلار آمریکا در سال ۲۰۲۱)نیست، بلکه به بهبود سواد سلامت گستردهتر نیز کمک خواهد کرد. در روز جهانی دیابت، از خودتان بپرسید: من (هنوز هم باید) در مورد دیابت چه بدانم؟ همه ما چیزی برای یادگیری داریم.
منبع: thelancet
