براساس یک مطالعه جدید که در سالنامه پزشکی داخلی منتشر شدهاست، افرادی که پیش دیابت دارند ممکن است بتوانند با مصرف ویتامین D بیشتر، دیابت نوع ۲ را از بین ببرند. نویسندگان آنچه را که “مرور سیستماتیک و فراتحلیلی” از مطالعات منتشر شده قبلی مینامیدند، انجام دادند و گزارش دادند که افراد مبتلا به پیش دیابت میتوانند خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را با افزودن ویتامین D به رژیم غذایی خود، تا ۱۵ % کاهش دهند.
پیش دیابت، شرایطی که در آن سطح قند خون فرد بالاتر از حد نرمال است اما به اندازه کافی بالا نیست تا به عنوان دیابت واقعی شناخته شود، عارضه شایعی است. به گفته مرکز کنترل بیماری های آمریکا (CDC)، حدود ۹۶ میلیون بزرگ سال آمریکایی بیش از یک نفر از هر سه نفر مبتلا به پیش دیابت هستند و اکثر آن ها (۸۰ درصد)حتی آاز آن مطلع نیستند. این تعداد زیاد توضیح میدهند که چرا لازم است محققان پزشکی استراتژیهای ممکن برای جلوگیری از تبدیل شدن دیابت به دیابت نوع ۲ واقعی را مورد مطالعه قرار دهند.
نویسندگان مقاله جدید اشاره کردند که برخی مطالعات قبلی ارتباط بین ویتامین D، سطح گلوکز خون، و خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را گزارش کردهاند، اما آنها گفتند که هیچ مطالعه قبلی در مورد این که آیا ویتامین D ممکن است خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را در افراد مبتلا به پیش دیابت کاهش دهد یا خیر، انجامنشده است. یکی از نویسندگان گزارش جدید منتشر شده، دکتر آناستازیوس جی پیتاس، رئیس غدد، دیابت، و متابولیسم در مرکز پزشکی تافتس، مطالعهای را در سال ۲۰۱۹ هدایت کرده بود که بررسی میکرد که آیا افراد در معرض خطر بالای ابتلا به دیابت نوع ۲ (اما نه لزوما با پیش دیابت)ممکن است شانس خود برای ابتلا به این بیماری را در صورت مصرف مکملهای ویتامین D کاهش دهند یا خیر. در آن مطالعه، نویسندگان گزارش دادند که مکمل منجر به خطر آماری کمتری نسبت به دارونما (درمان غیر فعال)نمی شود.
مروری که محققان انجام دادند براساس آزمایشاتی بود که اثر ویتامین D تجویز شده به صورت خوراکی را در مقایسه با دارونما در بزرگسالان مبتلا به پیش دیابت اندازهگیری کردند. آنها در نهایت سه کارآزمایی بالینی مناسب تصادفی را شناسایی کردند که شامل ۴،۱۹۰ نفر بودند. از این تعداد، حدود نیمی از افراد (۵۱ %)سفید و ۴۴ % زن بودند، در حالی که میانگین سن ۶۱ سال بود. هدف اصلی تحقیق آنها این بود که چه مدت طول کشید تا افراد به دیابت نوع ۲ واقعی مبتلا شوند، اما آنها همچنین ایمنی و اینکه آیا هیچ یک از افراد به تنظیم “طبیعی” گلوکز بازگشته اند را ارزیابی کردند.
مکمل ویتامین D با خطر کمتر دیابت نوع ۲ ارتباط دارد.
محققان دریافتند که در طول یک پی گیری متوسط سه ساله، یک چهارم افراد در گروه های دارونما موارد جدیدی از دیابت نوع ۲ را ایجاد کردند، در حالی که درصد موارد جدید در گروه های ویتامین D کم تر بود (۲۲.۷ %). پس از تعدیل، نویسندگان گزارش دادند که ویتامین D خطر دیابت را تا ۱۵ % کاهش داد. علاوه بر این، آنها دریافتند که درصد افراد در گروه ویتامین D که به تنظیم طبیعی گلوکز برگشتند، تقریباً یک سوم (۳۰ درصد) بود. در مورد ایمنی، آن ها هیچ تفاوتی بین این گروه ها در “رویداده ای نامطلوب” گزارش نکردند، که شامل سنگ کلیه، سطح کلسیم خون به طور غیرطبیعی بالا (هیپرکلیسمی)، و میزان غیرعادی بالای کلسیم در ادرار (هیپرکلیسوری)بود.
با این حال، این خبر ظاهرا خوب با برخی از شرایط همراه بود. برای مثال، برای اینکه اثر پیش گیری از دیابت رخ دهد، دوز ویتامین D ممکن است به گفته نویسندگان، “نزدیک و احتمالا بالاتر” از توصیه های قبلی موسسه پزشکی باشد. بین مکمل و درمان تفاوت وجود دارد، و دوزهای بسیار بالای ویتامین D ممکن است مضر باشد. همانطور که محققان نوشتند , “… فواید و ایمنی ویتامین D مختص جمعیت است و تعادل فایده و ایمنی نیاز به ارزیابی دائمی دارد زیرا شواهد در حال تکامل هستند.” ثانیاً، سایر راهبردهای پیشگیری از دیابت تأثیر پیشگیرانه قوی تری دارند. به عنوان مثال، “اصلاح شدید سبک زندگی” خطر را تا ۵۸ % کاهش می دهد و استفاده از داروی خوراکی دیابت متفورمین خطر را تا ۳۱ % کاهش می دهد.
منبع: diabetes self management
