بیماری قلبی و عروقی زود هنگام با زوال سریعتر شناختی ارتباط دارد. ​

براساس تجزیه و تحلیل جدیدی که در مجله نورولوژی منتشر شده است، توسعه زودرس بیماری های قلبی عروقی با علائم اولیه زوال شناختی مرتبط است. ​

تعدادی از مطالعات نشان داده‌اند که افراد مبتلا به دیابت در معرض خطر بیشتری برای زوال شناختی و زوال عقل (‏اختلال شناختی پیشرفته)‏ قرار دارند. اما تحقیقات همچنین به روش‌هایی اشاره کرده‌اند که افراد مبتلا به دیابت ممکن است قادر به جلوگیری یا به تاخیر انداختن اختلال شناختی باشند، که با کنترل خوب قند خون شروع می‌شود. تعدادی از عوامل سبک زندگی ممکن است خطر ابتلا به زوال عقل را کاهش دهند، از جمله داشتن فعالیت بدنی کافی، اجتناب از غذاهای فوق فرآوری شده، پیروی از رژیم غذایی مدیترانه ای، و مصرف غذاهای غنی از آنتی اکسیدان. برخی از داروهای دیابت نوع ۲ نیز با خطر بالاتر یا پایین‌تر گسترش زوال عقل در ارتباط هستند. ​

پژوهشگران در تجزیه و تحلیل اخیر از داده های مطالعه ای به نام رشد خطر ابتلا به کرونا در بزرگسالان جوان استفاده کردند که شرکت کنندگان آن در سال های ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۶ در سنین ۱۸ تا ۳۰ سال بودند. شرکت کنندگان تا ۳۰ سال پی گیری شدند و در پایان دوره پی گیری چندین نوع تست شناختی مختلف به آن ها داده شد. از ۳۱۴۶ شرکت کننده، یک گروه کوچکتر از ۶۵۶ نفر نیز تحت اسکن MRI از مغز خود قرار گرفتند تا نشانه هایی از تغییرات ماده سفید را جستجو کنند که می تواند نشان دهنده خطر شناختی بیشتر باشد. محققان بیماری‌های قلبی عروقی زودرس را به صورت داشتن سوابق پزشکی که نشان‌دهنده بیماری عروق کرونر (‏CAD)‏، بیماری شریان کاروتید، نارسایی احتقانی قلب، بیماری عروق محیطی و یا سکته قبل از سن ۶۰ سالگی است، تعریف کردند. ​

بیماری قلبی عروقی زودرس با عملکرد شناختی بدتر مرتبط است

​​​​​​​​در زمان پی‌گیری ارزیابی شناختی، میانگین سن شرکت کنندگان ۵۵ سال بود و ۱۴۷ نفر (‏۵ %)‏دچار بیماری‌های قلبی عروقی زودرس شده بودند. محققان پس از تنظیم تعدادی از عوامل که می توانند به طور بالقوه بر خطر بیماری های قلبی عروقی از جمله سن، جنس، سطح تحصیلات، درآمد، علائم افسردگی و فعالیت بدنی تاثیر بگذارند، دریافتند که بیماری قلبی عروقی زودرس با عملکرد شناختی بدتر در چهار حوزه از پنج حوزه مرتبط است. این شرکت کنندگان در حوزه‌های شناخت کلی، حافظه کلامی، سرعت پردازش، و کارکرد اجرایی عملکرد بسیار بدتری داشتند. ​

در میان ۲۷۲۲ شرکت کننده ای که پس از ۲۵ و ۳۰ سال تحت ارزیابی شناختی قرار گرفتند، میزان کاهش شناختی در میان افراد مبتلا به بیماری قلبی عروقی زودرس ۱۳ درصد بود، در حالی که در میان افراد بدون بیماری قلبی عروقی زودرس ۵ درصد بود. ​

در طی پنج سال، ابتلا به بیماری قلبی عروقی زودرس با ۳٫۰۷ برابر خطر زوال شناختی مرتبط بود. ​

در گروه کوچکتر شرکت کنندگانی که تحت اسکن مغز قرار گرفتند، بیماری قلبی عروقی زودرس با افزایش شدت ماده سفید (ضایعات در ماده سفید مغز) و انتشار متوسط ماده سفید بالاتر (معیار از دست دادن یکپارچگی ساختاری) مرتبط بود. این اندازه‌گیری‌های اسکن مغز حتی پس از اینکه محققان فاکتورهای خطر قلبی – عروقی را تنظیم کردند و شرکت کنندگانی که سابقه سکته مغزی داشتند را کنار گذاشتند، که می‌تواند مستقیما بر عملکرد و ساختار مغز تاثیر بگذارد، مهم باقی ماند. ​

محققان به این نتیجه رسیدند که بیماری قلبی عروقی زودرس با سلامت شناختی بدتر در میانسالی ارتباط دارد، حتی زمانی که سکته مغزی به عنوان یک عامل و پس از تنظیم برای عوامل خاصی که به بیماری قلبی عروقی کمک می کنند، حذف شد. آن ها نوشتند: ” جلوگیری از [‏ بیماری قلبی – عروقی ]‏ در اوایل بزرگسالی ممکن است شروع زوال شناختی را به تاخیر بیندازد و سلامت مغز را در طول دوره زندگی ارتقا دهد.”

​منبع: diabetes self management