به گزارش پایگاه خبری دیابت (دیابتیک نیوز)، دیابت، مجموعه شرایطی است که در آن بدن نمیتواند به شکل مناسب قند خون را تنظیم کند و حدود ۳۰ میلیون نفر را در امریکا تحت تاثیر قرار داده است.
و برای بسیاری از افرادی که باید زندگی را با دیابت سر کنند، -که شامل ۱ میلیون و ۲۵۰ هزار نفر دیابتی نوع یک در امریکا است-، تزریق انسولین بخشی از برنامه روزانه است.
انسولین، هورمونی که بدن سالم آن را تولید میکند، یک قرن است که برای درمان دیابت مورد استفاده قرار میگیرد، اگرچه تغییراتی در آن داده شده است.
در دهههای گذشته، لیست قیمتهای انسولین حدود ۳۰۰ درصد افزایش یافته است. این مساله انتقاداتی را از جانب بیمارانی که باید هزینههای هنگفت را میپرداختند و همچنین از سوی چهرههای سیاسی مثل سناتور برنی سندرز، که این ماه به خاطر قیمتهای هنگفتشان به سراغ داروسازان انسولین رفت، برانگیخته است.
در ادامه داستان این داروی حیاتی میآید و اینکه چطور به آن چیزی که امروز هست تبدیل شد.
انسولین یک بخش اساسی از بدن انسان است. هورمونی است که در بیشتر افراد در پانکراس تولید میشود تا به آنها کمک کند قند خون خود را تنظیم کنند. برای افرادی که با دیابت نوع یک زندگی میکنند، پانکراس انسولینی تولید نمیکند، که میتواند باعث شود سطح قند خون، بعد از هر وعده غذایی پر کربوهیدرات، بیش از حد بالا برود، یا به طرز به شدت غیرمنتظرهای پایین بیاید.
در سالهای دهه بیست میلادی(۱۹۲۰s)، محققان فهمیدند که پانکراس یک بخش مهم از چیزی بود که بیماران دیابتی را به چنان وضعی دچار میکرد. و شروع به کار بر این مساله کردند که آیا میتوانند درمانی برای آن بیابند. تصویر زیر پانکراس متورم یک میمون رزوس را در کنار دوازدهه در سمت راست آن، و طحال در سمت چپ آن نشان میدهد.
دکتر فردریک بانتینگ، یک جراح کانادایی، به همراه دانشجوی پزشکی، چارلز بست، شروع به انجام این آزمایش کردند که وقتی شما پانکراس یک سگ را برمیدارید چه اتفاقی میافتد. وقتی این کار را انجام دادند، سگ مبتلا به دیابت شد. بعد آنها فهمیدند که اگر به سگ انسولین تزریق کنید، به وضعیت عادی برمیگردد.
از آنجا به بعد، طولی نکشید که بانتینگ و بست پس از تزریق انسولین به پانکراس حیوانات به سراغ تزریق انسولین به انسانها برای درمان دیابتشان رفتند. در سال ۱۹۲۲، به نخستین فرد دیابتی انسولین تزریق شد. تیم آنها در سال ۱۹۲۳ برای کشف انسولین برنده جایزه نوبل شد. و بعد امتیاز این دارو در مجموع به قیمت ۳ دلار به دانشگاه تورنتو فروخته شد.
تا مدت طولانی، این انسولینهای حیوانی برای درمان افراد دیابتی به کار میرفتند و تغییرات جدید در آنها داده شده بود تا بهتر عمل کنند. تا اینکه در سال ۱۹۷۰، دانشمندان فهمیدند که میتوانند از نوترکیب دیانای برای تولید انسولین انسانی واقعی استفاده کنند. با این روش، انسولین ساخته شده شباهت بیشتری به انسولینی خواهد داشت که انسانهای غیردیابتی به طور طبیعی در بدنشان تولید میکنند.
این انسولینهای انسانی (که به عنوان انسولین معمولی هم شناخته میشوند) هنوز هم مصرف میشوند. اگرچه با شروع دهه ۹۰ میلادی (۱۹۹۰s) موج سومی از انسولین به صحنه آمد. این انسولینهای آنالوگ، بر اساس انسولینهای انسانی ساخته شده بودند اما تغییرات جزئی داشتند که باعث میشد بیشتر شبیه انسولین طبیعی که در بدن تولید و مصرف میشد باشد.
با این حال، مقاله مروری سازمان بهداشت جهانی که در ۲۰۱۱ منتشر شد، مزیت و برتری برای انسولین آنالوگ نسبت به انسولین انسانی پیدا نکرده است. انسولینهای جدیدتر هم با قیمتی دوبرابر انسولین انسانی به بازار آمدهاند که سازمان بهداشت جهانی گفته ارزشش را ندارد.
از زمانی که نخستین انسولین آنالوگ (هیومالوگ) تایید شد، قیمت لیستی ویال (آمپول) به طور پیوسته همگام با قیمت رقیبش، نُوُلوگ، صعود کرده است. در دهه اخیر، قیمت به ۳۰۰ درصد افزایش یافته است.
بیشتر افرادی که انسولین نیاز دارند، آن را با یک سرنگ، یا یک قلم، یا یک پمپ (تصویر زیر) تزریق میکنند. که پمپ میتواند انسولین را در طول روز در زمان نیاز به بدن انتقال دهد.
در طول سالیان، محققان همچنین تلاش کردند تا انسولین استنشاقی را روانه بازار کنند. بیشتر تلاشها شکست خوردند، اما یک مورد که افرزا (Afrezza) نامیده میشود در حال حاضر در دسترس است.
تحقیق درباره یافتن انسولینهای تازهتر یا روشهای بهتر انتقال انسولین، ادامه دارد. در ماه سپتامبر، سازمان غذا و داروی امریکا، نخستین «پانکراس مصنوعی» را تایید کرد. دستگاهی که میتواند هم سطح گلوکوز خون را پایش کند و زیر نظر داشته باشد و هم انسولین را به بدن انتقال دهد. و به گفته گروه تجارت داروی PhRMA، اکنون ۱۳۵ داروی جدید برای دیابت نوع یک و نوع دو در دست توسعه هستند.
با همه این احوال، قیمت فعلی انسولین همچنان برای افراد دیابتی و خانوادههایشان باعث نگرانی است. این موضوع توجه قانوگذارانی نظیر سناتور برنی سندرز را برانگیخته است که در اوایل نوامبر به سراغ سازندگان انسولین رفت.
دلیل اصلی آنکه قیمت انسولین چنین بالا رفته است آن است که نسخه ژنریک یا عمومی از آن وجود ندارد. برخلاف داروهای شیمیایی مثل استاتینها که برای پایین بردن کلسترول طراحی شدهاند، یا داروهای مسکن درد مثل ایبوپروفن، انسولین از سلولهای زنده تولید میشود. اما یک نوع آن، که امسال به تایید رسید و باساگلار (Basaglar) نام دارد، قرار است دسامبر ۲۰۱۶ با قیمتی پایینتر از رقیب خود، لانتوس، وارد بازار شود.
منبع: Business Insider
