دخیل شدن همسر یا شریک زندگی، در مراقبتهای دیابت نوع ۲، می تواند باعث تقویت کنترل گردد.
افرادی که درگیر کنترل دیابت نوع ۲ خود هستند، می توانند با دنبال کردن مداخلات و مراقبت های تلفنی، مدیریت درمان بیماری خود را بهبود بخشند، طبق تحقیقات جدید، این مراقبت ها شامل صحبت با همسر یا شریک زندگی می شود.
در یک پژوهش یکساله، ۲۸۰ زوج شرکت داشتند، که در آن یکی از زوجین، دارای دیابت نوع ۲ کنترل نشده یا کنترل ضعیف، با سطوح HbA1c برابر با ۵۹ mmol/mol (۵/۷%) یا بالاتر بود، و زوج دیگر، دیابت نداشت.
با تمام شرکت کنندگان، دو تماس ۷۵ دقیقه ای برقرار شد که افراد در این تماس ها آموزش دیابت را دریافت کردند و سپس به ۳ گروه تقسیم شدند.
دو گروه از این ۳ گروه، ۱۰ دقیقه تماس تلفنی آموزشی داشتند تا مورد حمایت بیشتری قرار گیرند. در یک گروه، با افراد دارای دیابت نوع ۲ تماس گرفته شده (گروه تماس های فردی)؛ در گروه دوم، تماس با هر دو نفر زوج برقرار شد (گروه تماسهای زوجین)؛ و در گروه سوم، پس از آموزش اولیهی مربوط به دیابت، هیچ تماسی با افراد گرفته نشد (گروه آموزش دیابت).
در شروع مطالعه، میانگین سطح HbA1c شرکت کنندگان مبتلا به دیابت، ۷۶ mmol/mol (1/9%) بود. محققین تأثیر تماسهای مختلف را با بررسی نحوهی پاسخ و واکنش شرکت کنندگان دارای سطوح مختلف کنترل دیابت، آنالیز نمودند.
دسته بندی های مختلف کنترل دیابت، سه نتیجهی زیر را نشان داد:
-
(mmol/mol 59-66 (7.5-8.2%: بهبودی در سطح HbA1c در هر یک از گروه دریافت کنندهی تماس مشاهده نشد.
-
(mmol/mol 67-77 (۸٫۳-۹٫۲%: فقط گروه تماس های زوجین، بهبود قابل توجهی را در HbA1c نشان دادند.
-
۷۸ mmol/mol و بیشتر (۹٫۳% و بیشتر): تمام گروه ها بهبود قابل توجهی در سطح HbA1c داشتند.
