“کوویدا ۱۹” (COVID۱۹) یک “کرونا ویروس” بسیار مسری است که در طی چند ماه گذشته باعث بروز عفونت در جهان شدهاست. این ویروس در درجه اول بر دستگاه تنفسی و ششها تاثیر میگذارد و باعث ذاتالریه میشود و موارد شدید به سرعت به سندروم حاد تنفسی (ARDS)، شوک سپتیک، و سندرمهای اختلال عملکرد چند عضوی (MODS)تبدیل میشوند. افراد در معرض خطر بالاتر برای ابتلا به موارد شدید که منجر به مرگ و میر بالاتر میشوند عبارتند از افراد مسن، نقص ایمنی و افرادی که دارای شرایط از پیش موجود مانند دیابت، فشار خون بالا، بیماریهای قلبی – عروقی و سرطان هستند. دیابت نوع ۲ (T۲DM)، که خود یک بیماری همهگیر است، به دومین بیماری شایع همراه با COVID۱۹ تبدیل شدهاست. یک مطالعه چینی که در ژوئن ۲۰۲۰ در مجله متابولیسم سلولی منتشر شد، ارتباط بین سطح گلوکز پلاسما و نتایج بالینی COVID۱۹ را بررسی کرد.
اهداف این مطالعه کوهورت طولی گذشتهنگر، ارایه یک تحلیل مقیاس بزرگتر از رابطه بین گلوکز خون و نتایج COVID۱۹ نسبت به گذشته بود. همانطور که از ۱۹ بیمارستان در استان هوبی چین گزارش شدهاست، بیماران شامل این مطالعه موارد COVID۱۹ را تایید کردهاند. معیارهای خروج شامل افراد زیر ۱۸ سال یا بیشتر از ۷۵ سال، سوابق پزشکی ناقص، دیابت نوع ۱، سابقه دیابت بارداری یا دارویی، نارسایی احتقانی قلب شدید، و بارداری بودند. بیماران با موارد حاد انفارکتوس میوکارد، آمبولی ریه، سکته، پانکراتیت شدید و سندرم حاد کرونری از مطالعه حذف شدند. این امر یک گروه ۷۳۳۷ نفره از بیماران COVID۱۹ را برای محققان فراهم کرد که سوابق آنها در این مطالعه مورد استفاده قرار گرفت. از ۷،۳۳۷ مورد، ۹۵۲ مورد تشخیص T۲DM (۱۳ %)داشتند. زیر مجموعه T۲DM بیشتر با کنترل قند خون آنها به ۲۵۰ بیمار با قند خون کنترلشده تقسیم شد، که به صورت ۷۰ – ۱۸۰ mg / dL تعریف میشود. سپس تفاوتهای نتایج ناتوانی و مرگ و میر بین گروهها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نشانداده شدهاست که بیماران با سطح گلوکز خون کنترلشده نتایج بهتری دارند و به درمان فشرده کمتری نیاز دارند. در مقایسه با نمونههای کنترل ضعیف، آنهایی که قند خونشان به خوبی کنترل شدهبود، نیاز کمتری به درمان دارویی داشتند، از جمله داروهای ضد درد (۶۲.۸ % در مقابل ۷۱٫۲ %). آنتی بیوتیک (۵۳٫۲% در مقابل ۶۶٫۵%) و کورتیکوستروئیدها (۵۳٫۲% در مقابل ۶۶٫۵%)
مرگ و میر تمام علل در گروه گلوکز خون کنترلشده ۱.۱ % در مقابل ۱۱.۰ % بیماران با قند خون کنترلنشده بود. به طور کلی، این مطالعه توانست از نظر آماری نشان دهد که پس از تطبیق برای سن، جنسیت، شدت بیماری COVID۱۹، و بیماریهای همراه، نسبت خطر برای مرگ و میر تمام علل گروه قند خون کنترلشده در مقایسه با گروه قند خون با کنترل ضعیف، ۰.۱۳، با فاصله اطمینان ۹۵ % گزارش شد. به طور کلی، این مطالعه نشان داد که بیماران COVID۱۹ با قند خون کنترلنشده در معرض خطر بالاتری از ناخوشی و مرگ و میر هستند، گرچه محدودیتهایی دارد. تمام شرکت کنندگان در مطالعه از یک شهر در چین بودند که تعمیم آن به جمعیتهای دیگر را دشوار میکرد. دادههای این مطالعه از بیمارستانها دریافت شدند، بنابراین نتایج سرپایی بررسی نشدند. محققان همچنین قبول دارند که این مطالعه تعداد محدودی بیمار داشت که از آنها دادهها را می توان استخراج کرد، بنابراین این مطالعه نمیتواند به طور مناسب برای انعکاس یک جمعیت عمومی نیرو بگیرد. با وجود محدودیتها، محققان قادر به استفاده از دادههای موجود برای تعیین میزان تاثیر پارامترهای قند خون بر نتایج در بیماران COVID۱۹ بودند. طبق گزارش سال ۲۰۲۰ مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریها، این حقیقت که بیماران با هیپرگلیسمی کنترلنشده در هنگام مواجهه با COVID۱۹ در معرض خطر بیشتری برای ابتلا و مرگ و میر هستند، ممکن است برای جمعیتی مانند ایالاتمتحده، که در آن ۱۲۲.۲ میلیون نفر دیابتی یا پیش دیابتی هستند، پیامدهای مهمی داشته باشد.
منبع: Diabetes in Control
