یک تیم از محققان وابسته به چندین موسسه در ایالاتمتحده دارای به طور موفقیت آمیزی ایده پیوند سلولهای جزایر لانگرهانس زیر پوست برای درمان دیابت در موش و میمون مورد آزمایش قرار گرفت. این گروه در مقاله خود که در مجله “Nature Metabolism” منتشر شد، روش جدیدی را که برای پیوند سلولهای جزایر لوزالمعده زیر پوست و چگونگی عملکرد آن توسعه داده بودند، توصیف میکند.
دیابت نوع ۱ در افراد زمانی رخ میدهد که سیستم ایمنی بدن آنها به دلایل نامعلوم به سلولهای پانکراس که انسولین تولید میکنند حمله میکند و آنها را از بین میبرد. افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ شرایط خود را با تزریق انسولین کنترل میکنند و سطح قند خون خود را کنترل میکنند. اما از آنجا که تزریقات روزانه روش مناسبی برای زندگی نیستند و از آنجا که تزریقات به درجه کنترل سطح قند در بدن مانند لوزالمعده نمیرسد، دانشمندان به دنبال روشهای بهتری برای درمان این بیماری هستند.
در سالهای اخیر، برخی از تیمهای تحقیقاتی، پیوند سلولهای جزایر لوزالمعده به کبد حیوانات آزمایش را آزمایش کردهاند. متاسفانه، این رویکرد آن طور که انتظار میرفت عمل نکرده است. سلولهای جزایر لانگرهانس مدت زیادی زنده نمیمانند و گاهی باعث التهاب میشوند. محققان دیگر تلاش کردهاند سلولهای جزیرهای را زیر پوست انتقال دهند که در آن اگر مشکلی پیش بیاید، در دسترس تر هستند. اما چنین تلاشهایی نیز با شکست مواجه شدهاند. سلولها نمیتوانستند برای مدت زیادی زنده بمانند اما به دلایل مختلف. آنها به اندازه کافی اکسیژن دریافت نمیکردند. در این تلاش جدید، محققان راهی برای حل این مشکل یافتهاند.
برای کمک به سلولهای جزایر بعد از پیوند زیر پوست، محققان ابتدا آنها را در یک ماتریکس کلاژن قرار دادند. این کار نه تنها به عنوان حفاظت از سلولها عمل میکرد بلکه فرآیندی را آغاز کرد که به آنها اجازه میداد اکسیژن بیشتری دریافت کنند. محققان تایید میکنند که آنها هنوز نمیدانند این فرآیند چیست، اما دریافتند که این فرآیند در موشها خوب جواب داد. آنها این تکنیک را با پیوند سلولهای جزایر از موشها، خوکها و انسانها به ۱۰۰ موش تست که پانکراس آنها برداشته شدهبود، امتحان کردند. این روش به موشها اجازه داد تا بدون تزریق انسولین تا ۱۰۰ روز زنده بمانند. محققان توجه دارند که کارهای بیشتری برای تست این تکنیک مورد نیاز است.
منبع:
Medical Xpress
