یک مطالعهی جدید نشان داد که نوار قلب یا الکتروکاردیوگرام (ECG) غیر طبیعی میتواند احتمال وقوع حوادث قلبی عروقی را در افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ پیش بینی کند.
افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ در معرض خطر بالاتری برای بیماریهای قلبی عروقی (CVD) هستند و نشانههای اخطار دهندهی عوارض قلبی غالباً به دلیل عدم انجام غربالگری مناسب تشخیص داده نمیشوند.
در این پژوهش، محققان تلاش کردند تا مشکلات قلبی و عروقی را از طریق تغییرات در ضربان قلب بر اساس نوار قلب (ECG) شناسایی کنند.
آنها ۱۳۰۶ فرد بالغ مبتلا به دیابت نوع ۱ را از مطالعهی ]۱[DCCT/EDIC تحت نظارت قرار دادند. در میان تمام شرکت کنندگان، ۱۵۵ نفر اولین حادثهی قلبی عروقی خود را در طی ۱۹ سال دورهی فالوآپ تجربه کردند، این فالوآپ توسط گروهی از پژوهشگران دانشکدهی پزشکی Wake Forest در کارولینای شمالی انجام گردید.
اکثر شرکت کنندگان دچار انفارکتوس میوکارد (MI) وعدهای دچار سکتهی مغزی و آنژین صدری جدی شده بودند یا تحت عمل ریواسکولاریزاسیون عروق کرونر قرار گرفتند. هفت نفر از شرکت کنندگان به دلیل یکی از این حوادث قلبی عروقی، جان خود را از دست دادند.
محققان با بررسی نوار قلب این افراد قبل ازحوادث قلبی عروقی، اختلالاتی را در نوار قلب تشخیص دادند که بیانگر خطرات احتمالی بود. این اختلالات پس از در نظر گرفتن کوفاکتورهای خطر کشف شدند. آنها دریافتند که اختلالات عمده در ECG، نشانههایی نظیر آریتمی خطرناک یا آسیب به عضلهی قلب با افزایش دو برابری خطر حوادث قلبی عروقی در ارتباط است. با این حال، اختلالات جزئی ECG ضرورتا نشانگر بیماری نمیباشد و ارتباطی با افزایش قابل ملاحظه ی ریسک CVD برای شرکت کنندگان در گذشته ندارد.
محققان می گویند: هر مراجعهی سالانه که در آن یک اختلال عمده در ECG مشاهده شود، افزایش ۳۰ درصدی خطر را برای یک حادثهی CVD، نشان می دهد.
این یافتهها نشان میدهد گرفتن نوار قلب سالانه برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ حتی درصورت نداشتن علایم بیماریهای قلبی عروقی برای تشخیص هر گونه بیماری قلبی ساکت، ارزشمند است. گرفتن نوار قلب سالیانه بخصوص برای بیماران مبتلا به دیابت نوع ۱ که سایر عوامل خطر احتمال بیماری قلبی عروقی در آنها ظاهر شده است، بسیار سودمند است.
منبع: مؤسسه مادر
