بر اساس مطالعه ای که در مجله JAMA Network Open منتشر شد، برای کودکان دارای اضافه وزن یا چاقی، برنامه مداخله سبک زندگی مبتنی بر خانواده، زمانی که تمرین ورزشی تحت نظارت اضافه شد، برای کاهش وزن بسیار موثرتر بود.
چاقی یک عامل خطر عمده برای دیابت نوع ۲ است به طوری که برخی متخصصان دیابت معتقدند که کاهش وزن باید هدف اصلی درمان افراد با هر دو شرایط باشد، چرا که نشانداده شدهاست که به بهبود کنترل قند خون کمک میکند و حتی میتواند منجر به بهبود دیابت نوع ۲ شود (داشتن سطح نرمال قند خون بدون مصرف داروهای کاهنده قند خون). برای افراد مبتلا به چاقی، نشانداده شدهاست که استراتژیهای مختلف کاهش وزن در کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ موثر است. چاقی در نوجوانان نیز با خطر بالاتر ابتلا به دیابت نوع ۱ در ارتباط است. چاقی در کودکان و نوجوانان در خانوادههایی که سطح درآمد و تحصیلات پایین تری دارند، شایعتر است، در حالی که تعاملات مثبت اولیه با خطر کمتری برای چاقی در کودکان در ارتباط است.
در آخرین مطالعه، محققان به اثرات یک برنامه مداخله سبک زندگی خانواده محور بر کاهش وزن ۱۱۶ کودک دارای اضافهوزن (۴۹ کودک)یا چاقی (۶۷ کودک)چه با و چه بدون آموزش تحت نظارت پرداختهاند. دوره مطالعه ۲۲ هفته به طول انجامید، و محققان بیشتر به از دست دادن چیزی که به عنوان بافت چربی احشایی شناخته میشود که بیشتر به عنوان چربی شکمی شناخته میشود علاقمند بودند، که نشان داده شدهاست که اثرات سلامتی مضری نسبت به انواع دیگر بافت چربی دارد. برنامه سبک زندگی خانواده محور شامل جلسات آموزشی و مهارتی دو بار در ماه بود که هر کدام ۹۰ دقیقه به طول انجامید. برای کودکانی که در تمرینات ورزشی نیز شرکت کردند، این جلسات ۹۰ دقیقهای تحت نظارت سه بار در هفته برگزار شد. چربی بدن در پایان مطالعه با استفاده از تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)ارزیابی شد.
برنامه تمرینی با نظارت منجر به کاهش بیشتر چربی شکمی شد.
برای کودکانی که فقط در برنامه مداخله سبک زندگی خانواده محور شرکت کردند، متوسط کاهش بافت چربی احشایی ۸.۵ % بود، در حالی که کودکانی که تمرین تحت نظارت را تکمیل کردند، به طور متوسط ۱۸.۱ % از بافت چربی احشایی خود را از دست دادند. هنگامی که به بافت چربی زیر جلدی (زیر پوست)رسید، میانگین کاهش چربی در گروه مداخله سبک زندگی ۳ % بود، در حالی که در گروه مداخله به علاوه ورزش ۹ / ۹ % بود. و میانگین از دست رفتن بین عضلانی (بین عضلات)بافت چربی در گروه مداخله ۲.۶ % بود، در مقایسه با گروه مداخله به علاوه تمرین ۶ %. در یافتهای که حاکی از اهمیت کاهش چربی برای پیشگیری از دیابت است، کودکانی که بیشترین چربی بدن را از دست دادهاند نیز مقاومت کمتری به انسولین را تجربه کردند و ۸۷٫۶ درصد از این مقاومت کمتر به انسولین با تفاوت در بافت چربی احشایی (چربی شکم) توضیح داده شد.
محققان نوشتند: «این یافتهها نشان میدهد که افزودن ورزش به برنامه مداخلهای در سبک زندگی به طور قابلتوجهی تأثیرات مثبت بر ذخیره چربی شکم در کودکان دارای اضافه وزن یا چاقی را افزایش داده است». این نتایج بر اهمیت گنجاندن ورزش به عنوان بخشی از روشهای درمانی سبک زندگی با هدف درمان چاقی کودکان و جلوگیری از ابتلا به دیابت نوع ۲ تاکید میکند.
منبع: diabetes self management
