گای روتر محقق و همکارانش در اروپا، کانادا و ایالات متحده مولکول هایی را در نمونه های گرفته شده از ۳۰۰۰ بیمار دیابتی کشف کرده اند که می تواند به شخصی سازی درمان ها کمک کند.
این تحقیق به عنوان بخشی از پروژه RHAPSODY اروپا (ارزیابی ریسک و پیشرفت دیابت)انجام شد. RHAPSODY یک پروژه مشارکتی است که شامل بیش از ۱۰۰ دانشمند به نمایندگی از ۲۰ موسسه دانشگاهی، ۵ شرکت داروسازی و ۲ شرکت کوچک و متوسط است.
مطالعه آن ها که در مجله Nature Communications منتشر شده است، مولکول های جدیدی را روشن می کند که می توانند به تیم های بالینی در پیش بینی و نظارت بر تخریب متابولیسم گلوکز کمک کنند.
” ما در مطالعه خود تصمیم گرفتیم به طور سیستماتیک نشانگرهای زیستی را برای پیشرفت دیابت ارزیابی کنیم. آنها به سه گروه مولکولی بسیار متفاوت تعلق دارند: مولکولهای کوچک (متابولیتها)، لیپیدها و پروتئینها.”
یک چالش فنی بزرگ
گی روتر، محقق در مرکز رچ رچ دوچوم (CRCHUM)، کالج سلطنتی لندن و استاد گروه پزشکی در دانشگاه دومونترالمنت به لطف آزمایشهای پیچیده مولکولی انجامشده بر روی نمونههای خون ۳۰۰۰ نفر از سه گروه در اروپا و یک گروه در ایالاتمتحده، دانشمندان توانستند کشف کنند که حدود ۲۰ مولکول (۹ چربی، ۳ متابولیت و ۱۱ پروتئین)با پیشرفت سریع بیماری مرتبط هستند. در میان ۱۳۰۰ پروتئین تست شده، پروتئین NogoR از بقیه متمایز بود.
برای تحکیم این یافتهها، روتر و تیم او تاثیر افزایش سطح خونی NogoR بر متابولیسم موشهای اصلاحشده ژنتیکی را آزمایش کردند.
” ما با تزریق موش هایی که رژیم غذایی پرچرب / پر قند داشتند، تحمل گلوکز آن ها را بهبود بخشیدیم. در موشهای db / db، مدل موش دیابتی نوع ۲، ما حساسیت انسولین آنها یعنی توانایی آنها برای تنظیم سطح قند خون را بدتر کردیم.”
” با روشن کردن مسیرهای سیگنالینگ و مکانیسمهای درگیر، ما ممکن است قادر به مهار این پروتئین باشیم که سلولهای لوزالمعده مسئول ترشح انسولین را میکشد، در نتیجه پیشرفت دیابت را کند میکند.”
محقق CRCHUM و تیمش هم اکنون در حال کار روی آن هستند.
خطر و پیشرفت: همان نبرد
” در مطالعه ما، ما همچنین شگفت زده شدیم که ببینیم نشانگرهای زیستی برای پیشرفت دیابت که ما شناسایی کردیم، همان نشانگرهای مربوط به خطر دیابت هستند. این امر نشان میدهد که فرآیند بیولوژیکی مشابهی در هر دو مورد عمل میکند.”
در آینده ای نزدیک، محقق مایل است که تیم های بالینی بتوانند این بیومارکرهای جدید را با استفاده از یک قطره خون به سرعت و ارزان ارزیابی کنند تا پیشرفت بیماری را بهتر پیش بینی کنند. برای انجام این کار، آنها باید منتظر چند پیشرفت تکنولوژیکی باشند.
امروزه دیابت نوع ۲ بیش از ۴۰۰ میلیون نفر را در سراسر جهان تحتتاثیر قرار دادهاست. این رقم تا سال ۲۰۴۵ به بیش از ۷۰۰ میلیون افزایش خواهد یافت.
منبع: medicalxpress
