به گزارش پایگاه خبری دیابت (دیابتیک نیوز)؛ مطالعات نشان میدهند ساکسندا (لیراگلوتاید) در کنار رژیم غذایی و ورزش میتواند پیشروی به سمت دیابت نوع دو را به تعویق بیندازد.
این نتایج که در پنجاه و دومین گردهمایی سالانه انجمن اروپایی مطالعات دیابت در مونیخ ارائه شد نشان میدهد لیراگلوتاید وزن بدن و سطح گلوکز خون را پایین میآورد.
در مجموع ۲۲۵۴ فرد بالغ با اضافه وزن و چاقی و دارای پیشدیابت در این تحقیق مورد بررسی قرار گرفتند.
به شرکتکنندگان به طور تصادفی روزانه ۳mg تزریق زیرپوستی لیراگلوتاید یا پلاسبو (دارونما) تخصیص داده شد و شرکتکنندگان با مداخله در سبک زندگی مورد مراقبت قرار گرفتند به طوری که دریافت کالری آنها به ۵۰۰kcal در روز کاهش پیدا کرد. همچنین از شرکتکنندگان خواسته شد که ۳۰ دقیق فعالیت فیزیکی در روز داشته باشند.
محققان بیمارستان هویدُوِر در دانمارک، در آغاز این مطالعه شرکتکنندگان را بر اساس شاخص توده بدنی، به چهار گروه تقسیم کردند.
پس از طی یک دوره سه ساله، تعداد کمتری از شرکتکنندگان گروه لیراگلوتاید، در مقایسه با گروهی که دارونما دریافت میکرد، به سمت دیابت نوع دو پیشروی کرده بودند. ضمن آنکه، تأخیر در ابتلاء به دیابت نوع دو در گروه لیراگلوتاید به طور متوسط ۲.۷ برابر بیشتر طول کشید.
همچنین گروه لیراگلوتاید وزن بیشتری از دست دادند و سطح گلوکوز ناشتای پایینتری داشتند. در مقابل، هیچ تغییری در گروه پلاسیبو (دارونما) دیده نشد.
به گفته استن مدسباد، نویسنده ارشد این پژوهش «۳mg لیراگلوتاید در مقایسه با دارونما، کنترل قند خون، عملکرد سلول بتا و حساسیت به انسولین را در همه زیرگروههای شاخص توده بدنی ارتقا بخشید.»
«هیچ نشانهای وجود ندارد که نشان دهد اثر ۳mg لیراگلوتاید بر کنترل قند خون و عملکرد سلول بتا بر چهار زیرگروه شاخص توده بدنی متفاوت است. لیراگلوتاید ۳mg به طور کلی در همه زیرگروههای شاخص توده بدنی به خوبی تحمل شد.»
مدسباد افزود «الگوهای مشخصی که نشان دهنده عوارض جانبی جدی باشند در هیچ یک از زیرگروههای شاخص توده بدنی دیده نشد.»
«نرخ عوارض گوارشی و هیپوگلیسمی در بیماران درمان شده با لیروگلوتاید بالاتر بود با این حال تفاوتی میان چهار زیرگروه شاخص توده بدنی وجود نداشت.»
منبع: http://www.diabetes.co.uk
