یک مطالعه اخیر وابسته به UNIST روش جدیدی را برای اندازه گیری سطح قند خون (BGLs) بدون خونگیری گزارش کرده است. این یک تکنیک انقلابی و غیر تهاجمی برای آزمایش سطح گلوکز خون است که با استفاده از حسگر گلوکز بر پایه امواج الکترومغناطیسی (EM) که در زیر پوست قرار می گیرد، کار می کند. یافته های آنها توجه زیادی را به خود جلب کرده است، زیرا این روش نیاز بیماران مبتلا به دیابت را از سوراخ کردن مکرر انگشتان خود با دستگاه گلوکومتر بی نیاز می کند.
این پیشرفت توسط پروفسور فرانکلین بین و تیم تحقیقاتی او در گروه مهندسی برق در UNIST رهبری شدهاست.
در این مطالعه، تیم تحقیقاتی یک حسگر مبتنی بر الکترومغناطیسی را پیشنهاد کردند که میتواند به صورت زیر جلدی کاشته شود و قادر است تغییرات جزئی در گذردهی دی الکتریک را به دلیل تغییرات در سطح قند خون ردیابی کند. حسگر پیشنهادی که حدود یک پنجم اندازه یک سواب پنبه ای است، می تواند تغییرات غلظت گلوکز را در مایع بینابینی (ISF) اندازه گیری کند، مایعی که فضای بین سلول ها را پر می کند.
تیم تحقیق اشاره کرد: ” کار حاضر تلاشی برای تحقق یک سنسور مبتنی بر الکترومغناطیس قابل کاشت است، که میتواند جایگزینی برای سنسور گلوکز مبتنی بر آنزیم یا مبتنی بر نوری باشد.” ” سنسور قابل کاشت پیشنهادی نه تنها بر معایب سیستمهای پایش مداوم گلوکز (CGMS) موجود، مانند طول عمر کوتاه غلبه کردهاست، بلکه دقت پیشبینی قند خون را نیز افزایش دادهاست.”
اگر سطح گلوکز خون ناشتا ۱۲۶ میلی گرم در دسی لیتر یا بالاتر باشد، دیابت را می توان تشخیص داد. نتیجه آزمایش طبیعی گلوکز ناشتا کمتر از ۱۰۰ mg / dL است. یکی از اهداف اصلی درمان دیابت، حفظ سطح گلوکز خون در محدوده هدف مشخصی است. بیش از ۴۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان با دیابت زندگی می کنند و هنوز هم در حالی که چندین بار در روز انگشتان خود را برای بررسی سطح گلوکز خون خود سوراخ می کنند، رنج می برند.
روشهای مختلفی مانند سنسور گلوکز مبتنی بر آنزیم یا نوری به طور گسترده برای تشخیص گلوکز خون مورد مطالعه قرار گرفتهاند. با این حال، آنها هنوز مشکلاتی از نظر طول عمر طولانی، قابلیت حمل و دقت دارند.
در این مطالعه تیم تحقیقاتی مدیریت نیمه دائمی و مستمر قند خون را با هزینه های نگهداری کم و بدون درد ناشی از جمع آوری خون معرفی کرده و بیماران را قادر می سازد از طریق درمان و مدیریت صحیح دیابت از زندگی با کیفیت برخوردار شوند. انتظار میرود که استفاده از CGMS افزایش یابد، که در حال حاضر تنها ۵ % از درمانهای فعال را شامل میشود.
تیم تحقیقاتی همچنین هر دو تست تحمل گلوکز داخل وریدی (IVGTT) و تست تحمل گلوکز خوراکی (OGTT) را با سنسور کاشته شده در خوک و سگ در یک محیط کنترل شده انجام دادند. نتایج اثبات مفهوم اولیه در آزمایش in vivo،همبستگی امیدوارکننده ای را بین سطح قند خون و پاسخ فرکانس حسگر نشان داد.
تیم تحقیق اشاره کرد: ” سنسور و سیستم پیشنهادی ما در واقع در مراحل اولیه توسعه هستند. در واقع، سنسور توانایی ردیابی روند سطح قند خون را نشان میدهد. برای نصب سنسور واقعی باید بستهبندی زیست سازگار و واکنشهای جسم خارجی (FBR) را برای کاربردهای طولانیمدت در نظر بگیریم. علاوه بر این , سیستم رابط حسگر بهبود یافته در دست توسعه است . ”
منبع: medicalxpress
