مراقب باشید که آروزی چه چیزی را دارید.
“اسکای سیمسون”، یک متخصص زیبایی ۳۰ سالهی استرالیایی، دیابت خود را با کاهش وزن درمان کرد. ولی این ۲۷ کیلو کاهش وزن در مدت ۶ ماه، آسان به دست نیامد: سیمسون دندانهای خود را از دست داد و اکنون دندان مصنوعی دارد.
سیمسون که از سن ۷ سالگی، به دیابت نوع ۱ مبتلا شده بود، عمداً اعتنایی به انسولین تجویزی خود نداشت – نمیتوانست از غذای مصرفی خود به عنوان سوخت و ساز بدن استفاده کند – و به این روش ذخایر چربی خود را سوزاند.
سیمسون به “آژانس خبری کاترز” میگوید: “من نمیخواستم از غذا یا ورزش صرفنظر کنم. برای این کار خیلی تنبل بودم. من چیپس، نان و بیسکوئیت را خیلی دوست داشتم. در ابتدا، فقط یک تزریق را در روز نادیده گرفتم. ولی با کم شدن وزن، به این کار عادت کردم و در چند هفته، انسولین را کاملاً کنار گذاشتم.”
شرایط سیمسون که به آن diabulimia گفته میشود، یک اختلال غذاخوردن قابل تشخیص است که در آن افراد دیابتی برای کم شدن وزن، از تزریق انسولین خودداری میکنند.
این تاکتیک عملی شد: سیمسون لاغر شد و سایز وی از ۱۴ به ۶ کاهش یافت که گاهی اوقات حدود ۳ کیلو در هفته میشود. او با قد ۱۶۷ سانتیمتر، کمترین وزنی که وی بدست آورد، ۴۵ کیلو بود. سپس عوارض سلامتی این کاهش وزن پدیدار شدند.
او میگوید: “ابتدا ریزش موهای بلند و بلوند من شروع شد، و سپس دچار تاری بینایی شدم. متأسفانه این موارد را نادیده گرفتم. به نظر من، لاغرشدن ارزش این عوارض را داشت.”
مینای دندانهای “اسکای سیمسون” درحال زوال بود و باید برای خارج کردن تمام عفونتها، تحت جراحی قرار میگرفت. وی اکنون از دندان مصنوعی استفاده میکند.
سیمسون در ۱۸ ماه استفادهی بد از انسولین، چندین بار در بیمارستان بسترتی شد. دندانهای وی شروع به ریختن کردند و یک عفونت شدید لثه باعث جراحی و در آوردن تمام دندانهای او شد.
سیمسون پس از اینکه متوجه شد نیاز به کمک دارد و از ماهیت diabulimia مطلع گردید، به سراغ دکتر رفت. وی اکنون درحال روان درمانی است و ۱۸ کیلو وزن اضافه نمود. متأسفانه، اثرات پس از بیماری وی، به این زودی از بین نمیرود.
سیمسون میگوید: “من همیشه دستمال به سر بستهام و نمیتوانم بدون کلاه گیس از خانه خارج شوم، علاوه بر اینکه باید بقیهی عمرم دندان مصنوعی داشته باشم. بینایی من کم کم در حال از بین رفتن است زیرا عصبهای بینایی به شدت آسیب دیده است، و معدهام نیز حساس شده است. فقط میتوانم غذاهای خاصی بخورم.
بدترین چیز در مورد diabulimia این حقیقت بود که هیچکس نمیدانست این مشکل چیست. من شانس آورده ام که حمایت خانواده و شریک زندگیم را دارم، ولی از این بیزارم که فکر کنم زنان دیگری در استرالیا مانند من هستند که این رنج را به تنهایی تحمل میکنند.
تاریخ گزارش: May 12, 2016
۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۵
منبع:
