براساس گزارش جدیدی که در ژورنال “سالنامه پزشکی داخلی” منتشر شدهاست، تعداد زیادی از افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ که میتوانند دو گروه از داروهای جدید دیابت را مصرف کنند، این داروها را دریافت نمیکنند.
دو گروه از داروهای مورد بررسی در گزارش جدید مهارکننده های SGLT۲ و آگونیست های گیرنده GLP۱ در تحقیقات قبلی نشان داده اند که علاوه بر کنترل قند خون، مزایای بالقوه سلامتی دارند. ثابت شدهاست که هر دو گروه دارو به بهبود پیامدهای قلبی عروقی در افراد مبتلا به دیابت که آنها را مصرف میکنند، کمک میکنند. نشانداده شدهاست که بازدارندههای SGLT۲ به حفاظت در برابر مشکلات جدی کلیوی کمک میکنند و ممکن است به ویژه برای سلامت قلب در افراد مبتلا به بیماری کلیه مفید باشند. آگونیست های GLP – ۱ به کاهش وزن قابلتوجهی در برخی افراد کمک میکنند و گرفتن آنها ممکن است خطر ابتلا به گلوکوم را کاهش دهد (یک وضعیت جدی چشم که بر عصب بینایی تاثیر میگذارد)و تعداد حملات آسم را کاهش دهد. این داروها همچنین با خطر مرگ کمتر در افراد مبتلا به بیماریهای کلیوی مرتبط هستند.
در گزارش اخیر، محققان به استفاده از بازدارندههای SGLT۲ و آگونیست های GLP – ۱ در گروههای افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ که به احتمال زیاد از آنها بهره میبرند، با توجه به بیانیه اجماع ۲۰۲۲ انجمن دیابت آمریکا (ADA)و انجمن اروپایی مطالعه دیابت (EASD) توجه کردند. برای بازدارندههای SGLT۲، این به معنای افراد با یا در معرض خطر بالای بیماری قلبی آترواسکلروزی (بیماری با تنگی شریانها)، یا با بیماری مزمن کلیه یا نارسایی قلبی است. برای آگونیست های GLP – ۱، این به معنای افراد با و یا در معرض خطر بالای بیماری قلبی آترواسکلروزی است.
همان طور که در مقاله ای در مداسکیپ اشاره شد، محققان به بررسی استفاده از این داروها در ۱۱۳۳ فرد بزرگ سال مبتلا به دیابت نوع ۲ پرداختند که با معیارهای بالا مطابقت داشتند و بین سال های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۰ در نظرسنجی ملی سلامت و تغذیه آمریکا شرکت کردند. این گروه از شرکت کنندگان در سطح ملی نماینده بیش از ۲۲ میلیون بزرگ سال مبتلا به دیابت نوع ۲ بودند که با معیارهای ADA / EASD ۲۰۲۲ مطابقت داشتند. در این گروه مطالعه کوچکتر، تنها ۵.۳ % یک بازدارنده SGLT۲ و ۳.۷ % یک آگونیست GLP – ۱ مصرف میکردند.
محققان اشاره کردند که در حالی که دادههای مطالعه از توصیههای سال ۲۰۲۲ ADA / EASD میآید، مهار کنندههای SGLT۲ و آگونیست های GLP – ۱ قبلا به عنوان داروهای افزودنی برای افراد مبتلا به عوارض خاص دیابت استفاده میشدند. نسبت پایین افرادی که بین سال های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۰ این داروها را دریافت می کنند، به این معنی است که پزشکان برای برآورده کردن توصیه های جدیدتر، باید روش تجویز این داروها را به شدت تغییر دهند که با توجه به هزینه بالاتر این داروهای دیابت جدیدتر برای بیماران منفرد و کل سیستم بهداشت و درمان، ممکن است دشوار باشد. آنها نتیجه گرفتند که در نظر گرفتن اثربخشی هزینه ممکن است به پزشکان اجازه دهد تا از بازدارندههای SGLT۲ و آگونیست های GLP – ۱ به شیوهای هدفمندتر برای دستیابی به بیشترین مزایای پزشکی با هزینه معقول استفاده کنند.
منبع: diabetes self management
