خلاصه: افرادی که سطوح بالاتری از باکتری روده کوپروکوکوس دارند، تمایل به حساسیت به انسولین بالاتری دارند، در حالی که افرادی که سطوح بالاتری از فلاونفرکتور دارند، سطوح کمتری از حساسیت به انسولین دارند. محققان میگویند که باکتریهای خاص روده میتوانند نقش مهمی در توسعه دیابت نوع ۲ ایفا کنند.
بر اساس نتایج اولیه یک مطالعه آینده نگر در حال انجام که توسط محققان در Cedars-Sinai هدایت می شود، یک نوع باکتری موجود در روده ممکن است در ایجاد دیابت نوع ۲ نقش داشته باشد، در حالی که نوع دیگری ممکن است در برابر این بیماری از فرد محافظت کند.
این مطالعه که در مجله “دیابت” منتشر شده است، نشان داد افرادی که سطح بالاتری از یک باکتری به نام “کوپروکوکوس” دارند، حساسیت به انسولین بالاتری دارند، در حالی که افرادی که میکروبیوم های آن ها سطح بالاتری از باکتری “فلاوونیفراکتور” داشتند، حساسیت به انسولین کمتری داشتند.
سال ها است که محققان با مطالعه ترکیب میکروبیوم که مجموعه ای از میکروارگانیسم ها شامل قارچ ها، باکتری ها و ویروس هایی است که در دستگاه گوارش زندگی می کنند، به دنبال درک چرایی ابتلا به دیابت در افراد هستند.
تصور میشود میکروبیوم تحتتاثیر داروها و رژیم غذایی قرار میگیرد. مطالعات همچنین نشان داده اند افرادی که انسولین را به درستی پردازش نمی کنند، سطح پایین تری از نوع خاصی از باکتری ها دارند که نوعی اسید چرب به نام بوتیرات تولید می کنند.
دکتر “مارک گودرزی” (Mark Goodarzi)، مدیر آزمایشگاه ژنتیک غدد درون ریز در “سدارز – سینایی” در حال انجام یک مطالعه مداوم است که افراد در معرض خطر ابتلا به دیابت را دنبال و مشاهده می کند تا متوجه شود که آیا افراد با سطوح پایین تر این باکتری ها به این بیماری مبتلا می شوند یا خیر.
گودرزی که نویسنده ارشد این مطالعه و محقق اصلی مطالعات چند مرکزی به نام مطالعات ارزیابی طولی است، گفت: سوال بزرگی که امیدواریم به آن بپردازیم این است: آیا تفاوتهای میکروبیوم باعث دیابت میشوند، یا دیابت باعث تفاوتهای میکروبیوم میشود؟
محققانی که در این تحقیق مشارکت داشته اند، از سال ۲۰۱۸ در حال جمع آوری اطلاعات از بزرگسالان سفیدپوست سیاه پوست و غیر اسپانیایی بین ۴۰ تا ۸۰ سال بوده اند. یک مطالعه گروهی قبلی از آزمایش MILES نشان داد که زایمان به روش سزارین با خطر بالاتر ابتلا به پیش دیابت و دیابت همراه است.
برای مطالعه اخیر که از این آزمایش در حال انجام بیرون آمد، محققان دادههای ۳۵۲ نفر از افراد بدون دیابت شناختهشده را که از سیستم بهداشتی باپتیست ویک فارست در وینستون سالم کارولینای شمالی استخدام شدهبودند، مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند.
از شرکت کنندگان در این مطالعه خواسته شد تا در سه ویزیت کلینیک شرکت کنند و نمونه های مدفوع را قبل از ویزیت جمع آوری کنند. محققان دادههای جمعآوریشده در اولین ویزیت را تجزیه و تحلیل کردند. برای مثال آن ها توالی یابی ژنتیکی را روی نمونه های مدفوع انجام دادند تا میکروبیوم های شرکت کنندگان را مطالعه کنند و به طور خاص به دنبال باکتری هایی بگردند که مطالعات قبلی نشان داده بودند با مقاومت به انسولین در ارتباط هستند.
هر شرکتکننده همچنین پرسشنامه رژیم غذایی را پر کرد و تست تحمل گلوکز خوراکی را انجام داد، که برای تعیین توانایی متابولیسم گلوکز مورد استفاده قرار گرفت.
محققان دریافتند که ۲۸ نفر نتایج تحمل گلوکز خوراکی داشتند که با معیارهای دیابت مطابقت داشت. آنها همچنین دریافتند که ۱۳۵ نفر پیش دیابت داشتهاند، شرایطی که در آن سطح قند خون یک فرد بالاتر از حد نرمال است اما به اندازه کافی بالا نیست تا تعریف دیابت را برآورده سازد.
تیم تحقیق، ارتباط بین ۳۶ باکتری تولید کننده بوتیرات را که در نمونههای مدفوع یافت شدند و توانایی فرد برای حفظ سطوح نرمال انسولین را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. آن ها عواملی را کنترل کردند که می توانند در خطر دیابت فرد نیز نقش داشته باشند، مانند سن، جنسیت، شاخص توده بدنی و نژاد. کوپروکوک و باکتریهای مرتبط، شبکهای از باکتریها با اثرات مفید بر حساسیت به انسولین را تشکیل دادند.
فلاوونیفراکتور با وجود این که تولیدکننده بوتیرات بود، با مقاومت به انسولین همراه بود؛ کار قبلی دیگران سطوح بالاتری از فلاوونیفراکتور را در مدفوع افراد مبتلا به دیابت پیدا کرده است.
محققان به مطالعه نمونه هایی از بیماران شرکت کننده در این مطالعه ادامه می دهند تا بدانند چگونه تولید انسولین و ترکیب میکروبیوم در طول زمان تغییر می کند. آن ها همچنین قصد دارند چگونگی تاثیر رژیم غذایی بر تعادل باکتریایی میکروبیوم را مطالعه کنند.
گودرزی با این حال تاکید کرد که هنوز زود است که بدانیم مردم چگونه می توانند میکروبیوم خود را برای کاهش خطر دیابت تغییر دهند.
گودرزی، که همچنین رئیس Eris M Field در تحقیقات دیابت در Cedars-Sinai است، گفت: ” تا آنجا که ایده استفاده از پروبیوتیک ها وجود دارد، این واقعا تا حدی تجربی خواهد بود.” ما به تحقیقات بیشتری نیاز داریم تا باکتریهای خاصی را شناسایی کنیم که برای پیشگیری یا درمان دیابت باید آنها را تغییر دهیم، اما احتمالا در ۵ تا ۱۰ سال آینده اتفاق میافتد.”
منبع: neuroscience news
