براساس مطالعه جدیدی که در مجله چاقی منتشر شده است، اضافه کردن کلاس های تربیت بدنی بیشتر برای کودکان کلاس های ۱ تا ۹ منجر به کاهش قابل توجه شاخص توده بدنی (BMI، معیاری از وزن بدن که قد را در نظر می گیرد)در طول زمان می شود.
فعالیت بدنی برای افراد مبتلا به دیابت بسیار مهم است و نشان داده شده است که به پیش گیری از دیابت نوع ۲ کمک می کند. اما نقش فعالیت بدنی در کاهش وزن موضوع پیچیده تری است. نشان داده شده است که برخی از استراتژی های کاهش وزن رژیمی بدون توجه به میزان فعالیت بدنی افراد موثر است. شواهد محدودی وجود دارد که نشان می دهد عدم فعالیت بدنی کافی عامل افزایش چند دهه ای چاقی در کودکان است اما شواهد محکمی وجود دارد که نشان می دهد درآمد خانواده و تحصیلات و عدم امنیت غذایی با چاقی در کودکان و نوجوانان ارتباط دارد. از سوی دیگر، برخی تحقیقات نشان داده اند که فعالیت بدنی بیشتر، کاهش وزن را هنگامی که به برنامه های مداخله در سبک زندگی با هدف کودکان و خانواده ها اضافه می شود، افزایش می دهد. حتی اگر نیازی به کاهش وزن ندارید، ایده خوبی است که از نظر جسمی فعال باشید؛ اما مطمئن شوید که اگر مدتی طول کشید، فعالیت بیشتری داشته باشید.
برای آخرین مطالعه، محققان دانشگاه لیوبلیانا در اسلوونی به بررسی تاثیر یک برنامه سراسری در آن کشور پرداختند که در آن ۲۱۶ مدرسه کلاس های تربیت بدنی اضافی را بین سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۸ به دانش آموزان ارائه کردند. کودکانی که در این کلاس ها شرکت کرده بودند، ۶ تا ۱۴ سال سن داشتند و محققان به داده های ۲۹،۱۵۲ نفری که در این کلاس ها شرکت کرده بودند، به همراه ۳۴،۴۷۳ نفری که شرکت نکرده بودند، نگاه کردند. این دو گروه از دانش آموزان به گونه ای با هم تطبیق داده شدند که تا حد امکان به جمعیت دانش آموزان عادی شباهت داشته باشند. به دانش آموزان مدارس شرکت کننده کلاس های اضافی به عنوان یک گزینه انتخابی ارائه شد، و کلاس های اضافی (دو کلاس بیشتر برای کلاس های ۱ تا ۶، و سه کلاس بیشتر برای کلاس های ۷ تا ۹) به این معنی بود که دانش آموزان شرکت کننده در هر روز مدرسه در یک کلاس تربیت بدنی شرکت می کردند، همانطور که در مقاله ای در مورد مطالعه در Healio اشاره شد.
اسلوونی یک سیستم ملی نظارت بر تناسب اندام دارد که به این معنی است که محققان می توانند داده های مربوط به قد و وزن را در طول زمان برای تمام شرکت کنندگان در مطالعه به دست آورند. محققان چاقی را داشتن BMI در صدک ۹۵ یا بالاتر برای سن و جنسیت و اضافه وزن را در صدک ۸۵ تا ۹۴ BMI تعریف کردند. آن ها علاقه مند بودند که آیا شرکت در کلاس های تربیت بدنی اضافی منجر به هر گونه تغییر در BMI در طول زمان در مقایسه با کودکانی می شود که در آن شرکت نمی کنند، و همچنین اینکه آیا آن ها منجر به برگشت چاقی می شوند یا خیر.
BMI پایین با افزایش کلاس های تربیت بدنی مرتبط است
در مقایسه با کودکانی که در کلاسهای تربیت بدنی اضافی شرکت نمیکردند، آنهایی که این کلاسها را گذرانده بودند، در طول زمان به طور فزایندهای BMI کمتری داشتند. اختلافی که برای دختران با وزن طبیعی یا چاقی در سه سال و برای دختران دارای اضافه وزن به چهار سال رسید. برای پسران، تفاوت BMI بعد از سه سال برای همه دستههای وزن بدن کاهش یافت. برای دختران مبتلا به چاقی، شرکت در کلاس های اضافی با تمایل بیشتر به عدم چاقی بعد از دو سال از کلاس ها مرتبط بود، در حالی که برای پسران این احتمال بیشتر برای عدم چاقی بعد از سه سال از کلاس ها شروع شد. محققان محاسبه کردند که برای معکوس کردن یک مورد چاقی، ۱۷ دختر باید به مدت پنج سال در کلاس های اضافی شرکت کنند، در حالی که ۱۲ پسر نیز باید به مدت پنج سال در کلاس های اضافی شرکت کنند.
محققان به این نتیجه رسیدند که مداخله فعالیت بدنی مبتنی بر مدرسه در کاهش شاخص توده بدنی به طور کلی و همچنین چاقی موثر است و کودکان چاق بیشترین بهره را از این برنامه بردند. آنها خاطرنشان کردند که مطالعات مشابهی در کشورهای دیگر مورد نیاز است تا مشخص شود آیا این رویکرد ممکن است برای کمک به کاهش چاقی کودکان موثر باشد یا خیر.
منبع: diabetes self management
