گروهی از محققان به یک سلول سوختی قابل کاشت رسیدهاند که میگویند میتواند دیابت نوع ۱ را مدیریت کند و از گلوکز در بدن برای قدرت بخشیدن به خود به جای تکیهبر یک منبع قدرت خارجی استفاده کند.
این دستگاه، که در ETH زوریخ در بازل سوئیس ابداع شدهاست، میتواند انسولین را بسته به سطح قند خون بیمار آزاد کند، کاری که به طور معمول توسط پمپ انسولین متصل به خارج از بدن انجام میشود.
تامین انرژی این گجت های شبیه به چای کیسه ای راحت تر است، چرا که به منبع قابل اطمینانی از انرژی یک باتری یک بار مصرف یا قابل شارژ نیاز دارند.
اما چه میشود اگر چنین وسیلهای به جای آن با منبع انرژی اضافی موجود بدن کار کند؟
مارتین فوسنگر محقق ETH زوریخ، نویسنده اصلی مقالهای که در مجله مواد پیشرفته منتشر شدهاست، در بیانیهای گفت: ” بسیاری از مردم، به ویژه در کشورهای صنعتی غربی، بیش از آنچه که در زندگی روزمره نیاز دارند، کربوهیدرات مصرف میکنند.” ” این به ما این ایده را داد که از این انرژی متابولیک اضافی برای تولید برق برای به قدرت رساندن دستگاههای پزشکی استفاده کنیم.”
نانوذرات مبتنی بر مس دستگاه کیسه چای، گلوکز را به گلوکونیک اسید و همچنین یک پروتون تقسیم میکنند که یک مدار الکتریکی را تشکیل میدهند. یک پارچه ساختهشده از آلژینات، یک ماده تایید شده با کاربرد پزشکی، که از جلبک مشتق شدهاست، به ایمپلنت اجازه میدهد تا مایع بدن را جذب کند و جریان ثابتی از سوخت گلوکز را فراهم کند.
آن ها می گویند سلول های بتای مصنوعی که می توانند تحریک شوند تا یک جریان الکتریکی را به انسولین تبدیل کنند، دستگاه را به یک پمپ انسولین قابل کاشت با یک منبع قدرت تقریبا نامحدود تبدیل می کنند.
در واقع، قدرت کافی برای برقراری ارتباط دستگاه با گوشی هوشمند وجود دارد که به کاربران اجازه می دهد به راحتی سطح قند خون و وضعیت دستگاه را ردیابی کنند.
در حال حاضر، این دستگاه هنوز در مرحله نمونه اولیه است، اما آزمایش های اولیه روی موش ها موفقیت آمیز بوده است. محققان در حال حاضر به دنبال یک شریک صنعتی برای تبدیل این دستگاه به واقعیت هستند که به طور بالقوه رویایی است که برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ به حقیقت می پیوندد.
منبع: futurism
