محققان در سوئد تفاوتهایی را در ترکیب باکتریهای روده در نوزادانی که در مراحل بعدی زندگی دچار دیابت نوع ۱ شده و نشده اند، شناسایی کرده اند. این یافتهها سوالاتی را در مورد پتانسیل استفاده از باکتریهای روده برای شناسایی کودکانی که خطر بالاتری برای ابتلا به دیابت نوع ۱ دارند و تغییر آن برای کمک به جلوگیری از این بیماری مطرح میکند.
دیابت نوع ۱ زمانی گسترش مییابد که سیستم ایمنی دچار اختلال شده و سلولهای پانکراس را که انسولین میسازند از بین میبرد. اما ما کاملا نمیدانیم چه چیزی باعث حمله سیستم ایمنی میشود.
دیابت نوع ۱ و شرایط محیطی ما
ما می دانیم که خطر ابتلا به دیابت نوع ۱ از ژن های ما شروع می شود و سپس محیط ما در ترکیب با این ژن ها نقش ایفا می کند. تریلیونها باکتری، ویروس و قارچ که درون روده ما زندگی میکنند، که به عنوان میکروبیوم روده شناخته میشوند، یکی از عوامل محیطی احتمالی هستند که دانشمندان در حال بررسی آن هستند.
محیط ما، از جمله رژیم غذایی در اوایل کودکی، استفاده از آنتیبیوتیکها و تغذیه با شیر مادر، بر چگونگی رشد میکروبیوم روده و تنوع آن تاثیر میگذارد.
برخی تحقیقات پیشنهاد کردهاند که میکروبیوم روده میتواند در توسعه دیابت نوع ۱ نقش داشته باشد، با مطالعات قبلی نشان میدهد که میکروبیوم روده در کودکان مبتلا به دیابت نوع ۱ در مقایسه با کودکانی که دیابت ندارند، متفاوت است.
برای پیدا کردن اطلاعات بیشتر، محققان از نمونههای مدفوع برای اندازهگیری نوع و سطح باکتریهای روده در ۲۸۴ کودک ۱ ساله استفاده کردند. آنها این کودکان را در ۲۰ سال آینده دنبال کردند، که در طی آن ۱۶ کودک به دیابت نوع ۱ مبتلا شدند. محققان باکتریهای روده آنها را با گروهی از ۳۲ نوزاد که در طول دوره مطالعه مبتلا به دیابت نوع ۱ نشده بودند، مقایسه کردند.
یافتهها
آنها کشف کردند که کودکانی که مبتلا به دیابت نوع ۱ بودند، در مقایسه با کودکانی که مبتلا به دیابت نوع ۱ نبودند، ترکیب و سطوح متفاوتی از باکتریهای خاص روده داشتند. برای مثال، محققان تعداد بیشتری از باکتریهای مرتبط با التهاب و پاسخ ایمنی “حمله” را یافتند.
آنها همچنین انواع کمتری از باکتریها را یافتند که به سیستم ایمنی بدن کمک میکنند تا همانطور که باید عمل کند و به بدن ما کمک میکند تا قند را در مقایسه با گروه بدون دیابت تجزیه کند.
دکتر مالین بلتی، محقق همکار از بیمارستان کودکان ولیعهد ویکتوریا، سوئد، گفت که:
«این کشف میتواند برای کمک به شناسایی نوزادان با بیشترین خطر ابتلا به دیابت نوع ۱ قبل یا در طول مرحله اول بیماری استفاده شود و میتواند فرصتی برای تقویت میکروبیوم روده سالم برای جلوگیری از ایجاد بیماری فراهم کند. »
جلوگیری از ابتلا به دیابت نوع ۱
این یافته ها سوالاتی را در مورد اینکه آیا نمونه برداری از باکتری های روده ممکن است روش جدیدی برای تشخیص افراد در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع ۱ باشد، و آیا درمان هایی برای تغییر ساختار میکروبیوم روده ممکن است به جلوگیری از این وضعیت کمک کند یا خیر، مطرح می کند. اما باید به خاطر داشته باشیم که این یک مطالعه کوچک بود، و به ما پاسخهای محکمی نمیدهد.
در حالی که یافتهها به تغییرات در میکروبیوم روده بین کسانی که دیابت نوع ۱ را ایجاد کردند و نکردند اشاره میکنند، این مطالعه نشان نمیدهد که این تفاوتها باعث دیابت نوع ۱ میشوند. اهمیت فردی باکتریهای روده در ایجاد دیابت نوع ۱ و یا در ترکیب با عوامل دیگر در محیط ما هنوز نامشخص است.
از آنجا که این مطالعه تنها در سوئد انجام شد، ما نمیدانیم که آیا یافتهها برای دیگر بخشهای جهان نیز صدق میکنند یا نه، جایی که تفاوت در محیط میتواند به معنای تنوع گسترده میکروبیومهای روده در میان جمعیتهای مختلف باشد.
محققان همچنین فقط افراد را تا سن ۲۰ سالگی دنبال کردند. میدانیم که تشخیص دیابت نوع ۱ در بزرگسالان نیز به اندازه کودکان رایج است، و این امکان وجود دارد که برخی از افرادی که در مقایسه با گروه “بدون دیابت” قرار میگیرند، بتوانند به توسعه دیابت نوع ۱ ادامه دهند، و این میتواند یافتهها را تغییر دهد.
ما در حال حاضر نیاز به مطالعات بزرگتر و طولانیتر برای تکرار نتایج در جمعیتهای متنوعتر برای درک این موضوع داریم که آیا باکتریهای روده میتوانند برای پیشبینی خطر دیابت نوع ۱ مورد استفاده قرار گیرند یا خیر.
منبع: diabetes.org
